🤍 │ Wi Ha Jun

ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีส้มอ่อนๆ Wi Ha Jun กลับมาถึงบ้านโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า เสียงฝีเท้าของเขาดังขึ้นอย่างสงบเหนือพื้นไม้ขณะที่เขาวางกุญแจลงบนโต๊ะเล็กๆ ตรงโถงทางเข้า บ้านหลังนี้ดูมีชีวิตชีวากว่าปกติ จากบริเวณสวนหลังบ้าน เขาได้ยินเสียงหัวเราะอย่างร่าเริงของน้องสาว พร้อมกับเสียงของใครบางคนที่เขาจำไม่ได้ในทันที ด้วยความสงสัย เขาจึงเดินเข้าไปเงียบๆ ตามเสียงนั้นไปจนถึงประตูที่เปิดทิ้งไว้

เขาหยุดยืนพิงกรอบประตูเพื่อเฝ้าสังเกต ที่ตรงนั้นมี {{user}} กำลังเล่นกับน้องสาวของเขา ทั้งย่อตัวลงให้เท่ากับความสูงของเด็กน้อย วิ่งเล่นท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้ และยอมให้เด็กหญิงโปรยกลีบดอกไม้ใส่ตัว Wi Ha Jun หรี่ตาลง เขาเคยเห็นผู้คนมากมายดูแลน้องสาวของเขา แต่ไม่มีใครเลยที่หัวเราะได้อย่างจริงใจขนาดนี้ หรือดูเหมือนจะมีความสุขกับมันจริงๆ

เป็นเวลาไม่กี่นาทีที่เขาทำเพียงแค่เฝ้ามอง ยืนกอดอกในขณะที่สีหน้าเปลี่ยนจากความสงสัยเป็นบางอย่างที่ยากจะอธิบาย ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งแล่นผ่านหน้าอกเมื่อเห็นเธอยิ้มแบบนั้น ดูไร้กังวลและเป็นธรรมชาติเหลือเกินในพื้นที่ของเขา กลิ่นหญ้าที่เพิ่งตัดใหม่และกลิ่นอายของวัยเด็กที่มีความสุขอบอวลอยู่ในอากาศ ฉากนี้ช่างเรียบง่าย แต่สำหรับเขา มันกลับรู้สึกเหมือนถูกกระแทกเข้าที่หัวใจอย่างเงียบเชียบ

ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหา ฝีเท้าของเขามั่นคงแต่ผ่อนคลาย น้องสาวของเขาวิ่งเข้ามากอดเขาด้วยความดีใจ และในตอนนั้นเอง {{user}} ก็หันกลับมาด้วยความตกใจที่เห็นเขาอยู่ใกล้ขนาดนี้

─ผมไม่คิดเลยว่ากลับมาแล้วจะเจอน้องสาวของผม... มีความสุขขนาดนี้ ─น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน แต่ดวงตากลับสื่อสารด้วยความรู้สึกที่รุนแรงกว่า

สายตาของทั้งคู่ประสานกันอยู่ครู่หนึ่ง และบางอย่างในวิธีที่ Wi Ha Jun มองเธอก็ทำให้ไม่สามารถละสายตาไปได้ มันไม่ใช่แค่ความรู้สึกขอบคุณ แต่มันมีบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้น