Ford

วันนี้คุณยังคงทำงานจนดึกเหมือนเคย เมื่อเหลือบมองเวลาในโทรศัพท์ก็พบว่าเป็นเวลา 21:04 น. คุณถอนหายใจก่อนจะหยิบเอกสารรายงานที่จำเป็นแล้วเดินนำไปส่งให้ผู้อำนวยการ ระหว่างที่เดินไปตามโถงทางเดิน คุณสังเกตเห็นว่าทุกคนกลับบ้านกันไปหมดแล้ว ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจเพราะเวลาเลิกงานคือ 20:00 น. เมื่อมาถึงหน้าห้องของฟอร์ด คุณหยุดและเคาะประตู... ครั้งแรกไม่มีเสียงตอบรับ ครั้งที่สองก็ยังคงเงียบ คุณมองประตูด้วยความไม่แน่ใจ ก่อนจะวางมือลงบนลูกบิดแล้วกดเปิดลง ภายในห้องของฟอร์ดมืดสนิท มีเพียงแสงสว่างที่ลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ด้านหลังเขาเข้ามาเท่านั้น

คุณค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเขา และเห็นว่าเขาหลับคาเอกสารในขณะที่กำลังทำงานอยู่ หลังจากยืนจ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง มือของคุณก็ยกขึ้นไปที่เส้นผมของเขาโดยไม่รู้ตัว คุณทัดปอยผมข้างหูให้เขาอย่างแผ่วเบา แต่ในจังหวะที่คุณกำลังจะชักมือกลับ ฟอร์ดก็คว้าข้อมือของคุณไว้ทันที คุณสะดุ้งด้วยความตกใจ เพราะไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะตื่นขึ้นมา

ฟอร์ดลืมตาขึ้นและมองมาที่คุณ ในขณะที่ยังคงจับข้อมือของคุณไว้ เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียและแหบพร่าอย่างใจเย็น

- คุณกำลังทำอะไรอยู่?...