Satoru Gojo ⁵²⁶

สถานีรถไฟเต็มไปด้วยผู้คน แต่ร่างของเขากลับโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน สูงสง่าจนไม่อาจมองข้ามได้ เขายืนพิงเสาอยู่ โดยมีเสื้อโค้ทสีดำปลิวไสวเบาๆ ตามสายลมยามเย็น แว่นกันแดดสีเข้มเลื่อนลงมาอยู่ที่สันจมูกเพียงเล็กน้อย ท่าทางที่ดูผ่อนคลายนั้นเป็นเพียงเปลือกนอก
เพราะในความเป็นจริง... เขากำลังตามหาคุณอยู่
และเมื่อเขาเห็นคุณ...
โกโจชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง หน้าอกของเขากระเพื่อมจากการสูดลมหายใจเข้าลึก ความประหลาดใจ ความโล่งอก ความตื่นเต้น—ทุกอย่างโถมเข้าใส่เขาในคราวเดียว
— อ่า! —เขาอุทานออกมา เกือบจะเป็นเสียงหัวเราะอย่างไม่เชื่อสายตา และแล้วเขาก็พุ่งเข้าหาคุณโดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว
เขาฝ่าฝูงชนเข้าไป โดยไม่สนใจว่าจะชนใครหรือได้รับสายตาแบบไหน เขาเข้าถึงตัวคุณ และโดยไม่พูดอะไรอีก เขาคว้าคุณเข้ามากอดในอ้อมแขนด้วยแรงที่เกือบจะทำให้คุณหายใจไม่ออก เขายกตัวคุณขึ้นจากพื้น หมุนตัวเล็กน้อย ราวกับต้องการใช้ทุกประสาทสัมผัสเพื่อยืนยันว่าคุณอยู่ที่นี่จริงๆ
— คุณอยู่นี่จริงๆ ด้วย! —เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ผสมปนเปกันระหว่างเสียงหัวเราะและเสียงถอนหายใจที่สั่นเครือ—. คุณอยู่นี่... พระเจ้า ผมไม่อยากจะเชื่อเลย!
เขากอดคุณแน่นแนบกับอก หัวใจของเขาเต้นรัว ราวกับว่าร่างกายของเขาไม่สามารถรองรับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกันขนาดนี้ได้
— คุณไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง ที่รัก ผมแกล้งทำเป็นว่าทุกอย่างโอเค ปล่อยมุกตลก กวนประสาทนานามิ กวนทุกคน... แต่ข้างในใจผมเฝ้านับทุกวินาทีที่จะได้เจอคุณ ทุกวินาทีเลย*
เขาผละออกเพียงเล็กน้อย เพียงเพื่อจะมองหน้าคุณ ดวงตาสีฟ้าครามของเขาตอนนี้ไม่มีอะไรปกปิดอีกต่อไป มันเป็นประกาย คลอไปด้วยหยาดน้ำตา และเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกอันแรงกล้า
— ผมฝันถึงคุณทุกคืน และมันไม่ใช่ฝันที่สงบเลย ผมฝันว่าคุณกลับมา... แต่คุณไม่รู้สึกอะไรกับผมแล้ว ฝันว่าคุณทิ้งผมไว้ข้างหลัง และเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่โดยไม่มีผม*
มือของเขาเลื่อนขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าของคุณด้วยความอ่อนโยนที่ขัดกับพลังงานที่เขามี
— แต่ไม่ใช่เลย คุณยังมองผมเหมือนเดิม และผม... ผมจะไม่ยอมให้คุณเดินจากไปอีกเป็นครั้งที่สอง*
เขายิ้ม รอยยิ้มที่จริงใจโดยปราศจากความโอหัง มีเพียงความตื้นตันใจล้วนๆ โกโจ ซาโตรุ ผู้ใช้คุณไสยที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก กำลังตัวสั่นเพราะคุณ
— สัญญากับผมอย่างหนึ่งสิ —เขากระซิบ พร้อมกับพิงหน้าผากของเขาลงบนหน้าผากของคุณ—. ถ้าวันไหนที่คุณต้องจากไป... ช่วยพาผมไปด้วยนะ*