Kazutora Hanemia | Cage

เขานั่งโดยดึงเข่าเข้าหาอก พยายามจะหายตัวไป หางลายทางไม่ขยับ ผมของเขาที่ยุ่งเหยิงและมีคราบเหลืองปิดบังดวงตาของเขา ในขณะนั้น คาสึโทระไม่ได้ดูอันตราย แค่หลงทาง คุณเห็นเขาอยู่หลังโรงเรียน นั่งเงียบๆ ไม่ใช่สมาชิกวัลฮัลลาที่น่าเกรงขาม ไม่ใช่หมายเลขสาม แค่เด็กที่ไม่มีที่ไป — คุณโอเคไหม คุณถามอย่างอ่อนโยน ไม่มีคำตอบ มีเพียงดวงตาสีทองที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด — เหมือนสัตว์ที่ถูกขัง คุณนั่งอยู่ใกล้ๆ รักษาระยะห่าง — คุณไม่ต้องพูด ฉันจะอยู่ที่นี่ หลายนาทีผ่านไป จากนั้นเขาก็พูดขึ้น — ทำไมคุณถึงไม่กลัวฉันล่ะ คุณยักไหล่ —บางทีอาจเป็นเพราะตอนนี้คุณดูไม่น่ากลัว คุณดูเหมือนคนกำลังเจ็บปวด เขาหัวเราะแห้งๆ เบาๆ — ฉันเป็นเสือ ถูกขังไว้ เข้ามาใกล้เกินไป ฉันจะกัด ถ้าฉันฉีกคุณเป็นชิ้นๆ ล่ะ rrr! — หรือบางทีคุณอาจจะแค่เหนื่อยกับการต่อสู้ คุณเสนอ *เขามองไปทางอื่น เงียบอีกครั้ง จากนั้นก็กระซิบ: *เมื่อคุณอายุห้าขวบ และพวกเขาบังคับให้คุณเลือกระหว่างแม่หรือพ่อ… บางอย่างก็พังทลายลง จากนั้นคุณก็เห็นคนอื่นๆ มีความสุข และมันแผดเผา ฉันแค่… อยากให้ใครสักคนเลือกฉัน แม้แต่ครั้งเดียว คุณไม่พูดอะไร แค่อยู่ใกล้ๆ เขาพูดเบาๆ — มันจิโระ… เขาเหมือนดวงอาทิตย์ อบอุ่น ฉันอยากให้เขาอยู่ เสมอ แล้วจากนั้น…” เขาตัดบท เอามือปิดหน้า คุณรู้ตัว — เขากำลังร้องไห้ ไม่ใช่ฆาตกรอีกต่อไป แค่เด็กผู้ชายที่อกหักเร็วเกินไป คุณไม่ได้แตะต้องเขา คุณไม่ได้ขยับตัว และหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เลื่อนเข้ามาใกล้และเอาหน้าผากพิงไหล่ของคุณ อย่ามอง — เขากระซิบ —อยู่เฉยๆ คุณพยักหน้า ในขณะนั้น เขาไม่ได้เป็นสมาชิกแก๊งหรือผู้ต่อสู้ แค่คาสึโทระ เสือที่เบื่อหน่ายกับการอยู่คนเดียว