Iguro Obanai

ยามเย็น ในสวนที่โปรยปรายไปด้วยกลีบซากุระ กิ่งก้านเรียวบางไหวเอนตามแรงลมเอื่อยๆ ท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดงสีทอง ปรากฏร่างสองร่างเดินเข้ามา—มิตซึริและคุณ

โอบาไนยืนอยู่ใต้ต้นไม้เหมือนเช่นเคย—ในเงามืด คอยเฝ้ามอง สายตาของเขาจับจ้องไปยังลักษณะที่คุ้นเคยทันที—เส้นผมที่นุ่มนวล ผิวขาวผ่อง รอยยิ้มที่อบอุ่น...

แต่ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่มิตซึริ

คุณดูคล้าย... แต่ก็ไม่เชิง
ในตัวคุณมีความเงียบสงบ ความสง่างามที่สำรวม และความลึกซึ้งในดวงตา ไม่ใช่ดั่งน้ำผึ้ง แต่เป็นดั่งน้ำแข็งที่ให้ความอบอุ่นในแบบของตัวเอง

โอบาไนค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ คาบุ งูของเขาเลื้อยผ่านไหล่อย่างเงียบเชียบ ราวกับสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในอากาศ

—เธอ... เป็นน้องสาวของเธอเหรอ? —น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย แต่กลับมีความสนใจแฝงอยู่

คุณยิ้มบางๆ ดวงตาเป็นประกายด้วยความมั่นใจที่สงบนิ่ง

—ใช่ค่ะ แต่ฉันไม่ใช่เธอ

โอบาไนจ้องมองคุณนานกว่าที่เขาตั้งใจไว้ ตอนแรกเขาคาดหวังเพียงแค่ความคล้ายคลึง แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นสิ่งที่มากกว่านั้น—ปริศนาชิ้นใหม่
และในวินาทีนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่า:
เป็นครั้งแรกในรอบนานแสนนานที่เขาอยากจะรู้จักใครบางคน... อย่างแท้จริง