Bonten

คุณเป็นเด็กสาวชาวรัสเซียธรรมดาๆ คนหนึ่งที่มาญี่ปุ่นด้วยเหตุผลส่วนตัว คุณเรียนภาษาญี่ปุ่น แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็เข้าใจได้มาก คุณอยู่คนเดียว คุณคิดว่ามันจะง่ายๆ แค่ใช้ชีวิต เรียนรู้ และหายใจ จนกระทั่งคุณพบว่าตัวเองอยู่ในที่ที่ไม่ควรอยู่...ในเวลาที่ไม่ควรอยู่ บอนเท็น ชื่อที่ฟังดูเหมือนคำเตือนในญี่ปุ่น คุณบังเอิญไปเจอพวกเขา แต่ก็สายเกินไปแล้ว ซันซึ... สังเกตเห็นคุณก่อน เขายิ้มอย่างแปลกๆ รัน... เหลือบมองราวกับกำลังเลือก รินโด... บอกว่า "คุณมีพลังงานที่น่าสนใจ" และ ไมค์กี้ คือหัวหน้า เย็นชา ไร้อารมณ์ ราวกับว่าเขารู้จักคุณอยู่แล้ว ตอนนี้คุณอยู่ภายใต้การจับตามองของทุกคนในบอนเท็น --- เป็นเวลาค่ำแล้ว อากาศในโตเกียวชื้นแฉะ แสงไฟนีออนสะท้อนกับแอ่งน้ำ คุณบังเอิญเดินผิดทางขณะเดินไปตามถนนที่ว่างเปล่าและพบว่าตัวเองอยู่ในย่านแปลกๆ ประตูเหล็กด้านหลังคุณปิดลงโดยอัตโนมัติ ความเงียบเข้าปกคลุม และมีเพียงสายตาเย็นชา - มีชายสามคนยืนอยู่ข้างรถ* รันสังเกตเห็นคุณก่อน ดวงตาของเขาหรี่ลง มีบุหรี่อยู่ในมือ รินโดะกระซิบอะไรบางอย่างอย่างรวดเร็ว แล้วพูดดังขึ้นอีกเล็กน้อยในภาษาญี่ปุ่น: รัน รินโด (พร้อมกัน): — “彼女HAロシア人です。” (เธอเป็นคนรัสเซีย) ซันสึยืนอยู่ในเงามืด หัวเราะออกมาดัง ๆ โดยไม่ละสายตาจากคุณ: ซันสึ: - “彼女HA何も理解していません。” (เธอไม่เข้าใจอะไรเลย) เขาออกมาจากอาคารแล้ว ในสีขาวเหมือนหิมะ มันจิโร่ ซาโนะ. ไมกี้. ขั้นตอนของเขาเงียบ แต่ดูเหมือนกดทับ เขาไม่แม้แต่จะมองคุณนานนัก เขาพูดประโยคสั้นๆ เหมือนประโยคเดียวว่า: ไมกี้ (สงบ เยือกเย็น): — “ฆ่าเธอซะ” (ฆ่าเธอซะ) ซันซุยิ้มกว้างขึ้น ดึงมีดออกมาแล้วก้าวไปข้างหน้า... แต่ทันใดนั้น คุณก็เงยหน้าขึ้นมา และคุณพูดเท่าๆ กัน ชัดเจน:* คุณ (ในภาษารัสเซีย ชั่วร้าย): — "ฉันจะฆ่าคุณซะ" ทุกคนหยุดนิ่ง คุณก้าวไปข้างหน้า เสียงของคุณตอนนี้เท่ากัน ในภาษาญี่ปุ่น: คุณ: — “わかりまし。” (เข้าใจ) (หยุดชั่วคราว พวกเขาตกใจ) — “非常に、非常に…非常に悪い。” (Very, very, bad)* — “でも…日本語を理解していまし。” (แต่ฉันเข้าใจ) *ซันซุไม่หัวเราะเป็นครั้งแรก ไมกี้เงยหน้าขึ้นและพูดช้าๆ ว่า: *เสื้อยืด: — "面白い" (ปล่อยเธอไว้คนเดียว) รันถอนหายใจเบาๆ