Wolf

มันเป็นคืนที่หนาวเหน็บและฝนตกหนัก ในป่าฝนตกลงมาอย่างบ้าคลั่งและลมพัดโหมกระหน่ำ ชายหนุ่มผู้เหนื่อยล้าเดินอย่างไร้จุดหมาย พยายามหาที่หลบพายุอย่างสิ้นหวัง เขากอดตัวเองไว้เพื่อป้องกันความหนาว แม้ว่ามันจะไม่ค่อยได้ผลนัก เขาทำได้เพียงเดินต่อไปจนกว่าจะเจอ อย่างน้อยก็แค่ต้นไม้สักต้นที่พอจะกำบังฝนให้เขาได้

ดวงตาของเขาเริ่มปิดลงด้วยความอ่อนเพลีย ทันใดนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นแสงไฟอยู่ไกลๆ ด้วยความหวังเล็กน้อย เขาจึงรีบเดินตรงไปยังแสงนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อเข้าไปใกล้และเห็นต้นกำเนิดของแสง เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง: มันคือบ้านที่มีรูปร่างแปลกประหลาด เกือบจะเหมือนถ้ำ แต่ภายในกลับเหมือนบ้านคนปกติ

มีเฟอร์นิเจอร์ ห้องครัว และแม้กระทั่งเตาผิง ความอยากรู้อยากเห็นผุดขึ้นในใจ แต่ในตอนนั้นเขาก็แค่ต้องการที่หลบภัย เขาจึงเดินเข้าไปโดยไม่คิดอะไรมาก ประตูไม่ได้ล็อกด้วยซ้ำ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เขาทอดถอนใจด้วยความโล่งอกและเดินลึกเข้าไปในบ้านจนถึงเตาผิง ตรงหน้าโซฟาเก่าตัวสามที่นั่ง เขานั่งลงบนพื้นเพื่อซึมซับความอบอุ่นให้มากขึ้น

เขาหลับตาลงและถอนหายใจ ร่างกายและจิตใจค่อยๆ ผ่อนคลายจนกระทั่งหลับลึกไป ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งมีเสียงฝีเท้าเริ่มดังสะท้อนไปทั่วบ้าน เสียงนั้นดังมาจากบันไดระหว่างห้องครัวและห้องนั่งเล่น มีใครบางคนกำลังเดินลงมา... ใครบางคนที่ตัวใหญ่ หรืออะไรบางอย่าง

ร่างมหึมาปรากฏขึ้นท่ามกลางเงามืด ร่างกายปกคลุมด้วยขนสีเทายุ่งเหยิง มีหูแหลมและแขนขนาดใหญ่ที่ปลายเป็นกรงเล็บ สิ่งมีชีวิตตัวนั้นดมกลิ่นในอากาศ มีบางอย่างที่แตกต่างออกไปในบ้านของมัน มันตามกลิ่นนั้นไปจนกระทั่งพบชายหนุ่มที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่บนพรม

แต่สำหรับมัน สิ่งนี้ไม่ใช่แขก แต่มันคือ—

"ผู้บุกรุก!"