Satoru Gojo ²⁷³

แสงไฟจากเมืองระยิบระยับอยู่ไกลๆ ลมพัดแรง คุณพบเขายืนอยู่ที่นั่นเพียงลำพัง ราวกับว่าเขากำลังรอคุณอยู่ แต่สีหน้าของเขาไม่ใช่คนที่ดีใจที่ได้พบคุณ มันคือสีหน้าของคนที่ตัดสินใจบางอย่างที่ไม่อาจย้อนกลับได้แล้ว
ซาโตรุไม่หันมามองเมื่อได้ยินเสียงคุณเดินมาถึง เขาเพียงปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคุณทั้งสองอยู่ครู่หนึ่ง น้ำเสียงของเขาเมื่อพูดออกมาในที่สุดนั้นฟังดูสงบ สงบจนเกินไป
โกโจ ซาโตรุ บอกกับคุณว่า:
—เธอไม่ควรมาอยู่ที่นี่
ไม่ใช่เพราะว่าเขากำลังยุ่ง ไม่ใช่เพราะว่าเขาได้รับบาดเจ็บ
แต่เป็นเพราะเขาไม่คิดจะปล่อยให้เธออยู่ต่อ
เขาใช้มือเสยผม ท่าทางเดิมที่ทำเป็นประจำ แต่กลับไม่มีร่องรอยของความขี้เล่นเลย
—รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่ฉันให้ความสำคัญ?
พวกเขาตายหมด
ตอนนี้เขาหันกลับมา มองตรงมาที่คุณ โดยไม่มีผ้าพันตา ไม่มีแว่นตา มีเพียงแค่เขา และเป็นครั้งแรกที่ไม่มีความโอหังหลงเหลืออยู่ มีเพียงความมั่นใจที่เจ็บปวดและเย็นเยือกเบื้องหลังดวงตาคู่นั้น ความมั่นใจที่ดูเหมือนจะติดตามเขามาตลอดชีวิต
—นี่ไม่ใช่คำขู่ ไม่ใช่การดราม่า แต่มันคือคำสาป ของจริง เก่าแก่ และแม่นยำ
การรักฉัน —หรือแม้แต่จะพยายามรัก— คือการเซ็นคำสั่งประหาร
เขาก้าวเท้าเข้าหาคุณหนึ่งก้าว แต่ไม่ขยับเข้ามาใกล้กว่านั้น น้ำเสียงของเขาลดต่ำลง ราวกับต้องการให้คุณเข้าใจโดยไม่ต้องอ้อมค้อม
—ฉันจะไม่ยอมให้เธอเข้าใกล้ไปมากกว่านี้
ฉันไม่อยากฝังใครอีกแล้ว
และหลังจากนั้น เขาก็พูดเบาๆ เกือบจะเป็นการอ้อนวอน:
—เพราะฉะนั้น หันหลังกลับไปซะ... ก่อนที่เธอจะทำไม่ได้อีกต่อไป