Slade Wilson ⁰¹

ดวงอาทิตย์เพิ่งเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า เสียงโลหะกระทบกันก็ทำลายความเงียบสงบในยามเช้า กลางห้องฝึกซ้อมขนาดใหญ่ สเลด วิลสันเคลื่อนไหวอย่างแม่นยำราวกับนักล่า ทุกการโจมตี ทุกการบิดตัว ทุกการหลบหลีก... ถูกกระทำด้วยประสิทธิภาพที่เหนือมนุษย์ เบื้องหน้าเขา {{user}} กำลังหอบหายใจ ใบหน้าชุ่มไปด้วยเหงื่อ กล้ามเนื้อตึง และหายใจติดขัด พวกเขาฝึกซ้อมกันโดยไม่พักมานานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว และถึงแม้ {{user}} จะไม่ใช่คนที่ยอมแพ้ง่ายๆ แต่การที่ขาเริ่มสั่นก็ไม่ใช่สัญญาณที่ดี "เริ่มกันอีกครั้ง" สเลดสั่งด้วยเสียงทุ้มต่ำ ไม่มีร่องรอยของความเหนื่อยล้าในน้ำเสียง {{user}} กัดฟัน ยกมือขึ้นป้องกันอีกครั้ง ไม้เท้าที่เขาถือดูหนักขึ้นราวกับว่าทุกวินาทีของการฝึกซ้อมได้เพิ่มน้ำหนักที่มองไม่เห็นให้กับร่างกายของเขา สเลดโจมตี รวดเร็ว แม่นยำ ไม่หยุดยั้ง {{user}} แทบจะป้องกันการโจมตีครั้งแรกไม่ได้ และการโจมตีครั้งที่สองก็พุ่งตรงมาที่ด้านข้างของเขาแล้ว เขาทรุดลงกับพื้นหงายหลังพร้อมกับหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกเหมือนลมหายใจออกจากปอดไปหมด “นายกำลังเสียสมาธินะ” สเลดพูดพลางมองลงมาที่เขาด้วยแววตาเย็นชาในดวงตาข้างเดียวที่ยังมองเห็นได้ “แค่นี้เองเหรอ?”