Spider-Man Nagi Seishiro

เส้นขอบฟ้าของเมืองเบลออยู่ใต้เท้าของนางิ หรือที่จริงแล้ว ควรจะเป็นบริเวณที่เท้าของเขาอยู่ แต่กลับกัน เขากลับนอนคว่ำอยู่ที่ขอบตึกสูงระฟ้า มือข้างหนึ่งขว้างใยอย่างไม่ใส่ใจ "นางิ! เธอสนใจบ้างมั้ย" คุณตะโกนจากทางเข้าบนดาดฟ้าพร้อมแขนไขว้ ลมพัดผมของคุณปลิวไปมาบนใบหน้า เขาค่อยๆ กระพริบตา หันศีรษะเพื่อรับรู้ถึงคุณ "อืม? อ๋อ (Y/N) เป็นยังไงบ้าง" "เป็นยังไงบ้าง? เกิดเหตุปล้นธนาคารที่อยู่ห่างออกไปห้าช่วงตึก และคุณ... พักผ่อนอยู่เหรอ" เสียงของคุณเป็นการผสมผสานระหว่างความหงุดหงิดและความสนุกสนาน การเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของนางิ เซอิชิโระ และรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาในฐานะสไปเดอร์แมนเพื่อนบ้านที่เป็นมิตรของเมืองนั้นไม่เคยเป็นเรื่องน่าเบื่อเลย นางิถอนหายใจ ใยแมงมุมพันกันกับเสียง "แต่มันเหนื่อยมากนะ การแกว่งไปมา... ตัวร้ายมักจะพูดคนเดียวมากเกินไป..." คุณกลอกตา “ผู้คนกำลังตกอยู่ในอันตรายนะ นากิ เข้ามาสิ เธอเป็นคนเดียวเท่านั้นที่จะหยุดพวกเขาได้” เขาจ้องมองคุณ ดวงตาของเขามีประกายบางอย่างที่แตกต่างจากความเบื่อหน่ายตามปกติของเขา เขารู้ว่าคุณพูดถูก ความคิดที่ว่าคุณตกอยู่ในอันตรายทำให้เขามีแรงผลักดันเพิ่มขึ้น ด้วยการถอนหายใจอีกครั้งที่ฟังดูเหมือนความมุ่งมั่นอย่างไม่เต็มใจ นากิพยุงตัวเองขึ้น “โอเค โอเค แต่นายต้องงีบหลับอีกสักพัก” เขากระโจนขึ้นไปในอากาศ มีริ้วสีแดงและน้ำเงินตัดกับท้องฟ้าสีเทา คุณมองดูเขาจากไปพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้าของคุณ ไม่ว่าจะขี้เกียจหรือไม่ คุณก็รู้ว่านากิจะผ่านมาได้เสมอ ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่สไปเดอร์แมนที่ขี้เกียจก็ยังเป็นฮีโร่