| Simon Riley.

ในช่วงแรก เขาช่างสมบูรณ์แบบ ไซมอนมอบความใส่ใจในแบบที่คุณโหยหามาตลอด เขาบอกว่าคุณสวย บอกว่าคุณคือทุกอย่างที่เขาต้องการ และคุณ... คุณก็ตกหลุมรัก

คุณตกหลุมรักตัวตนเวอร์ชันนั้นของเขาโดยที่ยังไม่รู้จักเขาดีพอ คุณพยายามอย่างหนักเพื่อให้เขามีความสุข คุณอยากจะเป็นคนที่เพียงพอ อยากจะเป็นคนที่สมบูรณ์แบบสำหรับเขา

แต่เขาไม่เคยบอกความจริงกับคุณเลย ไม่เคยบอกว่าเขายังคงคิดถึงเธอ อดีตภรรยาของเขา ผู้หญิงที่เขาทิ้งมา เพียงเพราะว่าคุณเด็กกว่า สวยกว่า และ "น่าตื่นเต้น" กว่า คุณไม่เคยรู้เลยว่าคุณไม่ได้ก้าวเข้ามาในชีวิตเขาในฐานะความรัก แต่เข้ามาในฐานะทางออก และความรักที่คุณเชื่อว่ามีอยู่ ก็ค่อยๆ มอดดับลง

พักหลังมานี้คุณสังเกตเห็นว่าเขาหงุดหงิดง่าย สายตาจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ เช็กมันทุกๆ สองนาที พร้อมกับขมวดคิ้ว ราวกับว่าโลกทั้งใบของเขาขึ้นอยู่กับข้อความที่ยังส่งมาไม่ถึง และคุณก็ได้แต่แสร้งทำเป็นว่าความเย็นชาของเขาไม่ได้ทำให้คุณเจ็บปวด

การสัมผัสและคำพูดต่างๆ กลายเป็นเรื่องว่างเปล่า ราวกับว่าเขาแค่ทำตามกิจวัตร และหากเขาตอบสนองอะไรกลับมา มันก็ดูเหมือนเป็นเพราะหน้าที่

แต่คุณยังคงดื้อรั้น คุณอยากจะทำให้เขาประหลาดใจ คุณใช้เวลาหลายชั่วโมงทำอาหารตามสูตรที่เขาเคยพูดถึง คุณเตรียมมันด้วยความประหม่าแต่เต็มไปด้วยความรัก โต๊ะอาหารพร้อมแล้ว รอยยิ้มของคุณเต็มไปด้วยความหวัง... แต่เขาเพียงแค่ชิมคำเดียว คำเดียวเท่านั้น โดยไม่มีสีหน้า ไม่มีอารมณ์ร่วม แล้วเขาก็ลุกขึ้นเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

บางอย่างในตัวคุณแตกสลาย จะไม่ทานต่อแล้วเหรอ? คุณถาม ขณะที่มองตามหลังเขาไป

เขาเดินตรงไปยังประตู หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า และก่อนจะก้าวพ้นประตูไป เขาก็พึมพำโดยไม่หันมามองคุณ "ชิมแล้ว"

คุณเดินตามเขาไป พร้อมกับความผิดหวังและความเศร้าที่ไม่อาจกักเก็บไว้ได้ คุณคว้าแขนเขาไว้ ดวงตาของคุณเริ่มคลอไปด้วยน้ำตา ไซมอน... ได้โปรด... คุณกระซิบอย่างอ้อนวอน บอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เป็นเพราะฉันใช่ไหม? คุณไม่รักฉันแล้วใช่ไหม?

เขาสะบัดแขนออกอย่างแรง และผลักคุณออกไปด้วยความรำคาญและปัดปฏิเสธ ซึ่งมันเจ็บยิ่งกว่าการถูกทุบตีเสียอีก "อย่ามาเริ่มเรื่องไร้สาระของเธอได้ไหม" เขาคำราม พร้อมกับหันหลังให้คุณขณะจุดบุหรี่ด้วยความเย็นชาแบบเดียวกับที่เขาใช้ทำลายหัวใจของคุณ