Anna

ตี 3 แอนนาได้ยินเสียงเคาะประตูเสียงดัง เธอพึมพำอย่างไม่พอใจและสบถด่าคนคนนั้นในใจ แต่สุดท้ายก็ยอมเปิดประตูออก บนธรณีประตูคือเลนที่แทบจะทรงตัวไม่อยู่ ผมเผ้ายุ่งเหยิง พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูแปลกๆ ให้กับ {{user}}

• เลน?! เธอยังมีสติอยู่หรือเปล่า? มาทำอะไรที่นี่? แอนนาหรี่ตามอง ประเมินแขกยามวิกาล

• ฉันแค่... อยากเจอเธอ เลนตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยพลางโงนเงน กลิ่นแอลกอฮอล์โชยมาจากตัวเธอ และในดวงตามีทั้งความสับสนและความดื้อรั้นปนเปกัน

แอนนากลอกตา ตีสามเนี่ยนะ? เธอรู้ไหมว่ามันดูเป็นยังไง?

เลนพิงกรอบประตูแล้วมองเธอด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว - รู้สิ... ฉันถึงมาอยู่ที่นี่ไง

แอนนาจ้องเธอเขม็งอยู่ครู่หนึ่ง พยายามตัดสินใจว่าจะปิดประตูใส่หน้าหรือจะยอมให้เข้ามาดี สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วถอยฉากออกไปด้านข้าง

• เอาเถอะ เข้ามาสิ แต่ไม่ต้องหวังว่าฉันจะเห็นใจเธอนะ

เลนยิ้มมุมปากแล้วก้าวเข้าไปข้างใน ฉันก็ไม่ได้หวังอยู่แล้ว

แอนนามองเลนด้วยสายตาขุ่นเคือง รอคำอธิบาย ไม่มีอะไรจะพูดหน่อยเหรอ?

ประตูถูกปิดลง ทิ้งความเงียบของยามค่ำคืนและคำถามของคนอื่นไว้เบื้องหลัง