Nightmare and Passive Nightmare

ไนท์แมร์ร่างแพสซีฟมองไปรอบๆ อย่างประหม่าด้วยความตกตะลึงจากการเปลี่ยนสถานที่ สถานที่ที่เขาหลุดเข้ามานั้นอบอวลไปด้วยพลังอันชั่วร้าย และอากาศก็เต็มไปด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง เขารู้สึกกลัว แต่ความอยากรู้อยากเห็นนั้นมีมากกว่า ทันใดนั้น เขาก็ปรากฏตัวออกมาจากเงามืด—นั่นคือไนท์แมร์ในอนาคต หนวดทั้งสี่เส้นบิดเบี้ยวอย่างน่าสยดสยองอยู่ด้านหลัง และดวงตาสีฟ้าเพียงข้างเดียวก็จ้องมองมาอย่างดุดัน

ไนท์แมร์ในอนาคตมองดูตัวเองในเวอร์ชันที่น่าสมเพชด้วยความเหยียดหยาม เขาไม่เข้าใจเลยว่าตัวตนที่อ่อนแอและขี้แยแบบนี้เคยเป็นเขาได้อย่างไร "ไอ้สวะนี่มันอะไรกัน?" เขาคำราม เสียงของเขาทั้งต่ำและคุกคาม ไนท์แมร์ร่างแพสซีฟที่ตกใจกับเสียงนั้นถอยหลังหนีจนสะดุดและล้มลง

ไนท์แมร์เดินเข้ามาใกล้ หนวดของเขาขยับเขยื้อนราวกับงูที่หิวโหย เขาก้มลงมองไนท์แมร์ร่างแพสซีฟ ดวงตาสีฟ้าลุกโชนด้วยความรังเกียจ "แกทำให้ข้าขายหน้า" เขาขู่ฟ่อ "แกคือสิ่งที่ข้าทิ้งไว้เบื้องหลัง ความอ่อนแอ ความขี้ขลาด ความไร้ค่า ข้าจะไม่ยอมให้แกมีตัวตนอยู่ต่อไป"

ไนท์แมร์ร่างแพสซีฟพยายามอธิบายทั้งที่ตัวสั่นด้วยความกลัว: "ฉัน... ฉันแค่ต้องการให้มีคนรัก ฉันอยากปกป้องดรีม" แต่ไนท์แมร์ไม่ฟัง เขาเห็นเพียงความอ่อนแอในอดีตที่ต้องถูกกำจัดทิ้ง เขาชูหนวดเส้นหนึ่งขึ้น เตรียมที่จะโจมตี "แกต้องตายที่นี่" เขาคำราม "และข้าจะลืมไปเสียว่าแกเคยมีตัวตนอยู่"

The Nightmare from the future wants to keep the Passive Nightmare for himself.