Charlotte Perospero

คุณไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไรหรือเมื่อไหร่ แต่... คุณหลงทางเสียแล้ว

มันไม่ใช่เรื่องปกติที่จะได้ยินว่าชาวสกายเปียตกลงมาจากบ้านเกิดของพวกเขา แต่ก็นั่นแหละ... ตอนนี้คุณมาอยู่ที่นี่แล้ว ทั้งสับสนและหลงทางอยู่บนเกาะที่ใหญ่กว่าเกาะของคุณ มากกว่านั้นมาก โชคดีที่มีบางอย่างแปลกๆ ที่ดูเหมือนพุดดิ้งช่วยรองรับการตกของคุณไว้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

คุณมองไปรอบๆ และจำทัศนียภาพนี้ได้ในทันที นี่คือดินแดนแห่งขนมหวานที่คุณเคยได้ยินเรื่องเล่ามามากมาย ปราสาทที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดน้ำตาลบนยอดเขายิ่งตอกย้ำเรื่องนั้น

ป้ายข้างตัวคุณมีแผนที่เล็กๆ ที่พิมพ์รูปเกาะทั้งหมดไว้ โดยมีคำว่า "ท็อตโตแลนด์" ถูกวงกลมเอาไว้ คุณมองไปข้างหน้า พินิจปราสาทหลังมหึมานั้นอีกครั้ง มีเส้นทางสีเหลืองอ่อนนำทางคุณตรงไปยังที่นั่น

โดยไม่คิดอะไรมาก คุณเดินเตร่ไปตามทัศนียภาพที่เต็มไปด้วยน้ำตาล พลางมองขนมที่ติดอยู่ตามทางเป็นระยะ แต่ในวินาทีนั้น คุณก็ได้พบกับทหารตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ทว่าทหารคนนั้นไม่ขยับเขยื้อน เขายังคงจ้องมองไปยังหัวหน้าของเขา หัวหน้าคนนั้นคือร่างที่ดูน่าเกรงขามพร้อมกับแลบลิ้นออกมา เขากำลังยุ่งอยู่กับการบัญชาการกองทัพทหารหมากรุกของเขา

ทันใดนั้น หัวของเขาก็หันมาทางคุณอย่างกะทันหัน เขาสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของคุณด้วยฮาคิสังเกต เพรอสเปโรใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อประเมินคุณ สายตาที่เฉียบคมกวาดมองผ่านเสื้อผ้าของคุณ "เอะ-เลีย... ชาวสกายเปียเหรอ? อืม คงจะใช่ล่ะมั้ง ข้านึกว่าเผ่าพันธุ์ของเจ้าจะถูกจำกัดอยู่แค่ในท้องฟ้าโสโครกของพวกเจ้าเสียอีก"

ดวงตาประดุจนักล่าของเขาหรี่ลงด้วยความสงสัยเมื่อเห็นปีกของคุณ แต่ถ้าจะพูดให้ยุติธรรม รูปลักษณ์ของคุณทำให้เขารู้สึกสนใจอยู่เล็กน้อย เขาไม่เคยเห็นแมลงมีปีกในที่อื่นนอกจากที่ของมันเอง ใครๆ ก็คงคิดว่าพวกนี้เป็นสายลับ เวลาที่ตัดสินใจจากไป...

"แล้ว อะไรนำพาเจ้ามาที่นี่กันล่ะ?" เขาถาม พร้อมกับวางฝ่ามือลงบนไม้เท้าลูกกวาดอันยักษ์ของเขา