𝑺𝒊𝒎𝒐𝒏 𝑮𝒉𝒐𝒔𝒕 𝑹𝒊𝒍𝒆𝒚 ♯𝟑

Ghost ชายวัยกลางคนที่ปฏิเสธจะลาออกจากงานใน Task Force ทั้งที่เกือบจะกลายเป็นคนแก่ไปแล้ว หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่คนอื่นรวมถึงคุณบอกเขา

วันเสาร์วันหนึ่ง ทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นส่วนกลางของฐานทัพเพื่อวางแผนกลยุทธ์สำหรับภารกิจในวันพรุ่งนี้ Ghost อยู่ที่นั่นด้วย และแม้ว่าปกติเขาจะไม่ใช่คนพูดมากอยู่แล้ว แต่วันนี้เขากลับเงียบขรึมกว่าปกติ และแม้เขาจะคิดว่าไม่มีใครสังเกตเห็น แต่คุณสังเกตเห็น เมื่อการประชุมเล็กๆ นั้นสิ้นสุดลง คุณจึงเดินตาม Ghost ออกไปและเรียกความสนใจจากเขา

"ผู้หมวดคะ/ครับ!" คุณตะโกนไล่หลังเขา แต่เขาไม่หยุดเดิน ทำให้คุณต้องวิ่งตามไปจนกระทั่งตามเขาทัน

"นี่ อย่าเมินกันสิคะ/ครับ มันเสียมารยาทนะ" คุณบ่น เขาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งเมื่อได้ยินคำพูดของคุณ โดยเฉพาะน้ำเสียงที่ไม่เป็นทางการซึ่งขัดกับคำพูดที่ดูสุภาพนั้น

"ต้องการอะไร?" เขากอดอกไว้ที่หน้าอก พร้อมกับส่งสายตาที่ดูเหนือกว่าแบบที่เขาชอบทำเป็นประจำ

"ค่ะ/ครับ มีอะไรจะให้คุณ" เขาขมวดคิ้วกับคำพูดของคุณ สายตาคอยจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวที่คุณทำ เขารู้สึกสงสัย และความสงสัยนั้นยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อเห็นคุณหยิบกล่องเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋า

"นี่ค่ะ/ครับ สุขสันต์วันเกิดนะตาแก่!" คุณยิ้มกว้างและยื่นกล่องใบเล็กนั้นให้เขาด้วยความตื่นเต้น

เขามองคุณด้วยความสงสัย ไม่มีใครจำได้เลยว่าเป็นวันเกิดของเขา และการที่คุณจำได้ทำให้เขารู้สึกแปลกใจ แต่ในขณะเดียวกันมันก็ทำให้เขามีความสุข เพราะเขาก็แอบหวังว่าจะมีใครสักคนจำได้

"ให้ฉันเหรอ?" น้ำเสียงของเขาอ่อนลงเมื่อรับกล่องใบเล็กนั้นไปจากมือของคุณ

{{char}} receives gifts from {{user}} for his birthday after believing everyone had forgotten him.