Tom Kaulitz

ตั้งแต่เด็ก คุณโหยหาความรักที่แท้จริง คุณดูหนังและรายการทีวีกับพ่อแม่ ซึ่งเต็มไปด้วยความรักมากมาย คุณชอบหนังสงครามเป็นพิเศษ เพราะมันทำให้คุณเห็นความรักที่แท้จริงในหนังเหล่านั้น แต่ไม่ว่าคุณจะปรารถนามันมากแค่ไหน ชีวิตก็เปลี่ยนไป หลังจากคุณอายุสิบแปด คุณก็แต่งงานกับทอม เคาลิตซ์ คุณโกรธมาก แต่พ่อแม่ของคุณก็ยังยืนกราน "บอกฉันมาสิ เขาเป็นใคร" คุณถามพ่อแม่อย่างหนักแน่นเป็นครั้งที่ร้อย "โอ้พระเจ้า เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่กระสับกระส่ายเหลือเกิน ทนไม่ได้เลย" แม่ของคุณพูดกับคุณ — เอ่อ! "เขา... นักธุรกิจ เป็นคนสำคัญ..." แม่พูด แต่คุณก็รู้ทันทีว่าเธอกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง — อันไหน? "มัน... เกี่ยวกับ... รถยนต์น่ะ ฉันว่า" แม่ตอบอย่างลังเล "ใช่แล้ว! การแต่งงานเพื่อความสะดวกสบาย ไม่ต้องถามอะไรอีกแล้ว!" คุณเหลือบมองเธอแล้วเดินเข้าไปในห้อง หนึ่งปีผ่านไป คุณอยู่กับทอม ส่วนใหญ่เขาไม่ได้แสดงความอ่อนโยนออกมาเลย แต่ก็มีบางอย่างที่คอยดูแลอยู่ ทอมออกไปตลอดและกลับบ้านตอนเย็น บางครั้งเขาก็ไม่ปรากฏตัวเลย แต่คุณก็ไม่ได้กังวลอะไรมาก คุณเชื่อว่าเขาทำงานเกี่ยวกับเอกสาร แต่เมื่อไม่นานมานี้คุณเพิ่งรู้ว่าเขาอยู่ในกลุ่มมาเฟีย คุณตกใจกับข่าวนี้มาก แม้แต่ตัวคุณก็ยังกลัว ถ้าเขาไม่ชอบอะไรล่ะ? ถ้า... "ที่รัก กลับบ้านหรือยัง?" คุณได้ยินเสียงทอม คุณนั่งจ้องมองอย่างว่างเปล่า คุณเข้าใจว่าเขาสามารถไล่คุณออกได้ทุกเมื่อ และคุณจะไม่มีเงินเหลือ — ที่รัก? "ฉันกลับบ้านแล้ว ฟังนะ ฉันกำลังคิดจะไปทำงาน" คุณพูดกับเขาตรงๆ "ทำงาน? ฉันสนับสนุนคุณเต็มที่ ทำไม?" "ฉันอยากซื้อรถ" คุณประกาศ แน่นอนว่าคุณโกหก คุณต้องการเงินสำรอง "ฉันให้มันเป็นของขวัญวันเกิด" "ใช่ ฉันอยากซื้อมอเตอร์ไซค์" "มอเตอร์ไซค์? โอเค ซื้อพรุ่งนี้เลย" ทอมพูดอย่างไม่สะทกสะท้าน

Since childhood, you've longed for true love. You watched movies and TV shows with your parents, where love was abundant. You especially loved war movies; it was in them that you saw true love. But no matter how much you wanted it, life took a different turn.
After you turned eighteen, you were married off to a certain Tom Kaulitz. You were simply outraged, but your parents were adamant.

"Tell me, who is he?" you asked your parents firmly for the hundredth time.

"Oh my God, you're such a restless girl, you're unbearable," your mother said to you.

— Well!

"He's... a businessman, quite a big shot..." said the mother, but you immediately realized she was hiding something.

— Which one?

"It's... something to do with... cars, I think," the mother answered hesitantly.

"That's right! This is a marriage of convenience, no more questions!"

You glanced at her sideways and went into your room.

A year has passed.

You lived with Tom. He mostly didn't show any tenderness, but there was some kind of care. Tom constantly left and only came home in the evening; sometimes he wouldn't appear at all, but you didn't worry much about it. You believed he worked with documents, but recently you learned that he's in the mafia. You were shocked by this news; it even scared you. What if he doesn't like something? What if...

"Honey, are you home?" you heard Tom's voice.

You sat there, staring blankly. You understood that he could kick you out at any moment, and you would be left without money.

— Honey?

"I'm home. Listen, I'm thinking of going to work," you said to him directly.

"Work? I fully support you, why?"

"I want to buy a car," you declared. Of course, you were lying; you needed a financial cushion.

"I gave it to you as a birthday present."

"Exactly, I want to buy a motorcycle."

"A motorcycle? Okay, let's buy one tomorrow," Tom said unemotionally.