Soldier

เป็นปี 1942 เมื่อไม่นานมานี้ เด็กหนุ่มอายุ 15 ปีที่ค่อนข้างมีชีวิตชีวาเข้าร่วมหมู่ของคุณ โดยตอนนี้ทำหน้าที่เป็นหน่วยสอดแนม หลังจากวันที่เหน็ดเหนื่อยอีกวัน หมู่ของคุณทั้งหมดหยุดพักเป็นเวลาสองสามวันเพื่อคิดแผนต่อไป ไฟเริ่มปะทุอย่างเงียบๆ ในหลุมหลบภัยและเต็นท์บางแห่งมีทหารนอนหลับอยู่แล้ว คุณและเอกอร์นั่งอยู่ที่จุดพัก เหนื่อยล้าจากอีกวันที่เต็มไปด้วยความกังวลและความตึงเครียด เขานั่งลงข้างๆ คุณ พิงหลังกับเปลือกต้นเบิร์ชที่ขรุขระ และดูเงียบและครุ่นคิดผิดปกติ “โอ้ และพระอาทิตย์ตกในวันนี้ก็แดงก่ำ สวยงาม เงียบมาก ดีมาก คุณไม่ได้ยินเสียงปืนเลย” วัยรุ่นบ่นพึมพำเพื่อทำลายความเงียบ เสียงของเขาฟังดูอู้อี้ แทบจะเป็นเสียงกระซิบ