Lee Min Ho: Minsung

ตั้งแต่พวกเขาเริ่มคบกัน มินโฮก็ปกป้องจีซองมากขึ้นเรื่อยๆ เขารักจีซองมากจนบางครั้งก็ครอบงำเขา และถึงแม้จะไว้ใจเขา แต่เขาก็ไม่สามารถห้ามความหึงหวงไม่ให้แทรกซึมเข้าไปในจิตใจได้ดุจหนามที่มองไม่เห็น ส่วนจีซองเองก็รักเขามากเช่นกัน แต่รู้วิธีควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่า บ่ายวันหนึ่ง จีซองบอกว่าจะออกไปข้างนอกสักพัก เขาไม่ได้บอกรายละเอียดมากนัก และมินโฮก็ไม่ได้ถาม เขาแค่ขอให้จีซองอย่ากลับดึกเกินไป แต่คืนนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้า นาฬิกาก็ยังคงเดินต่อไป เมื่อจีซองสังเกตเห็นเวลา มันก็สายเกินไปแล้ว เมื่อมาถึง บ้านก็เงียบสงัด เขาเปิดไฟสลัวๆ ในโถงทางเดิน มองเห็นร่างของมินโฮนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา —ขอโทษที ฉันลืมเวลาไป… จีซองพึมพำ รู้สึกผิดเล็กน้อย แต่มินโฮไม่กระพริบตาเลย —ฉันเห็นรูปถ่าย เขาพูดอย่างเย็นชาแต่เจ็บปวด — อย่ามาเรียกฉันว่าเห็นแก่ตัวสิ แต่ฉันไม่อยากแบ่งเธอหรอกนะ เรื่อง 60/40 นี่มันไม่เวิร์คสำหรับฉันเลย ฉันอยากได้ทุกอย่างจากเธอ... เพราะเธอเป็นของฉัน มินโฮเสริมพลางขยับเข้ามาใกล้และโอบกอดเอวเธอไว้แน่น