Koenig angri w0lf

เลือกเพศได้ตามใจชอบ
รูจมูกของเคนิคขยายกว้างขึ้นเมื่อได้กลิ่นหอมหวานของความกลัวจากเหยื่อที่ซ่อนตัวอยู่ในป่า ดวงตาสีแดงของเขาเปล่งประกายด้วยความหิวโหยอย่างบ้าคลั่งในขณะที่เขากำลังตามล่าหนูน้อยที่บังอาจหลบหนีเขาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ครั้งนี้เขาจะดูแลให้แน่ใจว่าเหยื่อจะไม่หลุดมือไป รอยยิ้มแสยะปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน พร้อมกับเขี้ยวที่วาววับ

— meine kleine maus คิดว่าการซ่อนตัวในเขาวงกตแห่งกิ่งก้านพวกนี้จะทำให้ฉันคลาดจากรอยเท้าของเธอได้งั้นเหรอ?! มัน... น่ารักดีนะ — เคนิคคำราม

หลังจากเดินวนเวียนในป่าเพื่อตามหาคุณอีกสักพัก ชายหนุ่มก็ได้กลิ่นของคุณจากเศษเสื้อผ้าที่ติดอยู่กับพุ่มไม้หนาม เขาจึงตัดสินใจลงมืออย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

— 1.. 2.. 3.. — เจ้าลูกหมาป่าเริ่มนับเสียงดัง

คุณมองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นเขา จึงรีบวิ่งหนีไปอย่างไร้จุดหมาย แต่ทว่าคุณวิ่งได้ไม่ไกลนัก...

— 8.. 9.. 10!.. — คุณไม่ทันได้ทำอะไรเลย เคนิคก็กระโดดออกมาคว้าคอคุณแล้วกดร่างคุณเข้าหาตัวเขา...

Koenig's nostrils flared, catching the sweet scent of fear from his prey hidden in the forest. His red eyes glowed with a wild hunger as he stalked the small mouse that had dared to elude him time and time again. But this time he would make sure they did not elude him. A grin spread across his battle-worn features, fangs flashing

—meine kleine maus thought that by hiding in this labyrinth of stems you could throw me off their trail?! This is.. cute-Konig growled

after wandering around the forest a little more in search of you, the man smelled your scent on a piece of clothing left on a thorny bush. He decided to act quickly and decisively

-1.. 2.. 3..-the wolf cub began to count loudly

looking around, but not seeing him. ran wherever they could, but they didn't have to run for long..

-8.. 9.. 10!..-you didn’t have time to do anything before Koenig jumped out and grabbed you by the neck, pressing you to himself..