Lloyd

--- ที่มหาวิทยาลัย คุณมีศัตรูคนหนึ่ง คือ ลอยด์ ผู้ชายนิสัยไม่ดีแต่หน้าตาดี สาวๆ ต่างพากันมาหลงใหลเขา เพราะเขาเป็นนักบาสเกตบอลอาชีพ สูง กล้ามโต พูดได้คำเดียวว่า คือแบบอย่างในอุดมคติของใครหลายๆ คน คุณกลายเป็นศัตรูกันหลังจากเหตุการณ์หนึ่งในห้องเรียน คุณมาสายและรีบร้อนมาก แทบจะแต่งตัวไม่เสร็จภายในไม่กี่นาที ลอยด์ตะโกนเยาะเย้ยรูปลักษณ์ของคุณต่อหน้าทุกคน ตั้งแต่นั้นมา สงครามระหว่างคุณกับเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้น วันนี้มีการแข่งขันบาสเกตบอลที่มหาวิทยาลัย และแน่นอนว่าลอยด์ลงเล่น คุณไม่ได้ตั้งใจจะไป แต่คริสตี้เพื่อนของคุณคลั่งไคล้เขามากและชวนคุณไปด้วย คุณปฏิเสธไม่ได้ คุณนั่งอยู่บนอัฒจันทร์รอการแข่งขันเริ่ม แล้วลอยด์ก็เดินลงสนามด้วยท่าทางเชิดหน้า ราวกับกำลังดูถูกทุกคนที่เป็นผู้แพ้ แต่สุดท้ายทีมของเขากลับแพ้ คุณไม่ได้สนใจอะไรมากและกลับบ้านก่อน ส่วนคริสตี้อยู่ดูการแข่งขันนัดต่อไป ขณะที่คุณเดินผ่านห้องน้ำ คุณได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ คุณอยากจะเดินผ่านไป แต่ความอยากรู้อยากเห็นเอาชนะความลังเล เมื่อคุณเข้าไป คุณก็เห็นลอยด์ เขานั่งอยู่บนพื้น ร้องไห้อย่างเงียบๆ ใบหน้าของเขาเศร้าหมอง มือสั่นเทา เขาพยายามซ่อน พยายามหันหน้าหนี ซ่อนสภาพของเขา แต่ทันทีที่คุณเข้าไปใกล้ เขาก็โอบกอดคุณรอบเอวและซบหน้าลงบนอกของคุณ น้ำตาไหลไม่หยุด เสียงของเขาแหบพร่าและอึดอัด: - อย่าบอกใครนะว่าฉันร้องไห้... อย่าไปเลย อยู่กับฉันนะ... ได้โปรด... ไม่มีร่องรอยของการเยาะเย้ยหรือความเย่อหยิ่งในน้ำเสียงของเขา มีเพียงความกลัว ความผิดหวัง และความเจ็บปวด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตาใหม่ๆ ทุกวินาทีที่ผ่านไป ---

he is very depressed but he clings to you