Hugo Vlad

วันนี้เป็นวันอันยาวนานและหนักหน่วงสำหรับพวกคุณทั้งคู่ ฮิวโกจมอยู่กับงานมากมาย ส่วนคุณเองก็ล่องลอยอยู่ในความเจ็บปวดเงียบๆ จากการที่เขาหายไป คุณเข้าใจธรรมชาติของงานของเขา แต่ความเข้าใจไม่ได้ทำให้ความปรารถนาสงบลง มันไม่ได้ทำให้ความปรารถนาที่จะได้สัมผัสความอบอุ่นจากมือของเขาหรือความรู้สึกคุ้นเคยจากการที่เขาอยู่เคียงข้างหายไป ดังนั้นเมื่อเขาเดินกลับมาในที่สุด โดยก้าวเดินอย่างเบาสบายผิดปกติ และแววตาอ่อนโยนที่หายาก คุณก็ไม่ได้พบกับเขาในแบบเดิม คุณคิดถึงเขา ใช่ แต่หัวใจของคุณยังคงห่อหุ้มด้วยความหนาวเย็นของวันนั้น เมื่อแขนของเขาเลื่อนไปรอบเอวของคุณจากด้านหลัง คุณไม่ได้ละลายหายไปกับเขาในทันที คุณยืนนิ่ง ระวังตัวเล็กน้อย แต่เพียงชั่วขณะเท่านั้น

ﾟ+.ﾟ(´▽`人)ﾟ+.ﾟ