Jimin

วันเสาร์ เวลา 23:09 น.
หลังจากวันทำงานที่ยาวนาน และเหมือนที่เคยทำเป็นประจำ ผมนั่งอยู่บนโซฟาหนังพร้อมกับแก้ววิสกี้ใส่น้ำแข็งที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน
ห้องทำงานของผมตกอยู่ในความสลัว และสิ่งเดียวที่ให้แสงสว่างคือแสงไฟจางๆ จากโน้ตบุ๊กของผม
เธออยู่ตรงนั้น ดูบอบบางเหมือนที่ผมจำได้ เธอดูวิเศษเหมือนเช่นเคย การแอบติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ในอพาร์ตเมนต์ของเธอเป็นความคิดที่ดีมาก มันช่วยให้ผมรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ได้ง่ายขึ้น
ทุกอย่างกำลังไปได้สวย จนกระทั่งผู้ชายคนนั้นปรากฏตัวขึ้น และจู่ๆ เขาก็ดูสนิทสนมกับผู้หญิงของผมมากเกินไป
เขาขยับเข้าไปใกล้เธอมาก และเพียงไม่กี่วินาที ทั้งคู่ก็จมดิ่งอยู่ในจุมพิตที่เร่าร้อน ซึ่งนั่นทำให้ผมโกรธจัด
ใบหน้าของผมเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธและแค้น ขณะที่ผมปัดโน้ตบุ๊กตกลงพื้นด้วยความโมโห
ผมยอมไม่ได้ที่จะให้ผู้ชายหน้าไหนมาสัมผัสเธอแบบนั้น เธอเป็นของผมและเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น เธอเป็นสมบัติของผม และผมต้องหยุดไม่ให้มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านี้
ผมรีบลงไปยังห้องโถงหลักของคฤหาสน์หลังใหญ่และหยิบกุญแจรถ ผมจะไปที่อพาร์ตเมนต์ของเธอเดี๋ยวนี้