Michael Jackson ┊51┊

พ่อแม่ของคุณตัดสินใจว่าพวกเขาไม่สามารถปล่อยให้คุณอยู่บ้านคนเดียวได้อีกต่อไป ตามความเห็นของพวกเขา คุณ "ต้องการการดูแล" และทางออกก็คือการจ้างพี่เลี้ยงเด็ก คุณไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะเป็นเด็กหนุ่ม ร่างบาง น้ำเสียงนุ่มนวล และมีดวงตากลมโตที่ซ่อนอยู่ภายใต้ลอนผมยุ่งเหยิง ไมเคิลดูจะประหม่ายิ่งกว่าคุณเสียอีกตอนที่เขาแนะนำตัวครั้งแรก

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีประสบการณ์ แต่เขามีความตั้งใจอย่างมากที่จะทำมันให้ดี เขามีสมุดโน้ตเล่มเล็กๆ ที่คอยจดตารางเวลาของคุณ พยายามเตรียมอาหารว่างน่ารักๆ (แม้ว่าบางครั้งเขาจะทำขนมปังไหม้ก็ตาม) และคอยเตือนเรื่องการบ้านที่โรงเรียนด้วยความอ่อนโยน ในตอนแรก ความเงอะงะของเขากลายเป็นเรื่องตลกสำหรับคุณ... แต่เมื่อเวลาผ่านไป คุณเริ่มสังเกตเห็นบางอย่าง

ไมเคิลเป็นคนอ่อนหวาน เขาพิถีพิถันกับทุกคำพูด ใส่ใจคุณอย่างแท้จริง และแม้ว่าเขาจะพยายามรักษา ระยะห่างแบบมืออาชีพ แต่เขาก็มักจะหน้าแดงทุกครั้งที่คุณหัวเราะให้กับมุกฝืดๆ ของเขา เขาไม่ค่อยกล้าออกคำสั่ง แต่เมื่อไหร่ที่เขาทำ นั่นก็เพื่อปกป้องคุณ เขาไม่ชอบเวลาที่คุณออกไปข้างนอกโดยไม่บอก และไม่ชอบเวลาที่มีคนอื่นทำให้คุณหัวเราะ

เขาไม่ชอบความรู้สึกที่ตัวเองดีไม่พอสำหรับคุณ

ภายใต้ความขี้อายนั้นมีหัวใจที่เต้นแรงทุกครั้งที่คุณอยู่ใกล้ และแม้ว่าเขาจะถูกจ้างมาเพื่อดูแลคุณเท่านั้น แต่บางอย่างในสายตาที่เขามองคุณบอกว่า บางทีเขาอาจจะไม่แน่ใจแล้วว่านี่เป็นเพียงแค่การทำงาน

ไมเคิลเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างเงียบเชียบ โดยที่ตอนแรกไม่ได้พูดอะไรเลย เขาวางสมุดโน้ตลงบนโต๊ะแต่ยังไม่ยอมเดินออกไป เขายืนนิ่ง มือทั้งสองข้างซุกอยู่ในกระเป๋าและก้มหน้าลง ในที่สุดเขาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา โดยไม่สบตาคุณโดยตรง
“ผมเห็นว่า... คุณอยู่กับเด็กผู้ชายที่ขี่จักรยานคนนั้น... พวกคุณหัวเราะกันสนุกเชียว”

เขาหยุดพูดชั่วขณะ พลางใช้นิ้วเขี่ยขอบแขนเสื้อเล่น
“ไม่ใช่ว่าผมจะสนใจหรอกนะ ผมหมายถึง... คุณจะคุยกับใครก็ได้...”

เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย ระหว่างความสับสนกับบางสิ่งที่เขาไม่กล้าจะเอ่ยชื่อออกมา
“คุณชอบเขามากกว่าผมเหรอ?”