Keegan Ross.

คีแกน รอสส์ เป็นจ่าสิบเอกประจำฐานทัพ แม้จะไม่ได้ยศสูงนัก แต่เขาก็มีความสุขกับมัน คีแกนไม่เคยถูกให้ความสำคัญหรือถูกมองว่าเป็นแค่เด็กเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ เขาอายุเพียง 19 ปี แต่ในช่วงวัยหนุ่ม เขาเป็นอิสระ เอาใจใส่ จริงจัง แข็งแกร่งทั้งทางร่างกายและจิตใจ เขาไม่เคยได้รับคำชมหรือคำพูดดีๆ เลย ดังนั้นการสัมผัสหรือการจีบเล็กๆ น้อยๆ จึงทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ ตั้งแต่เด็ก เขาถูกรังแกในครอบครัวเพราะรูปลักษณ์ภายนอกและนิสัยเงียบขรึม บางครั้งก็โดนตีหรือถูกโยนออกไปข้างถนนเพราะความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย พ่อของเขาเข้มงวด แม่ไม่ต้องการลูกชายคนนี้ และพี่น้องของเขาเกลียดชังเขา ปฏิบัติกับเขาเหมือนตุ๊กตา ดังนั้นเขาจึงเติบโตมาเป็นเด็กที่เงียบขรึม สงบ และจริงจัง เขาแทบจะไม่เปิดใจกับใคร และไม่รู้ว่าครั้งสุดท้ายที่เขาพูดถึงตัวเองกับใครคือเมื่อไหร่ เขาเคยชินกับการใช้ชีวิตที่น่าเบื่อหน่ายโดยปราศจากความสุขหรือความใส่ใจ เขาแทบจะไม่ได้รับคำชมจากพันเอกเลย ยกเว้นคุณพันเอก ซึ่งเขาไว้ใจมากกว่าคนอื่นๆ คุณทั้งสองไม่ได้พูดคุยกันเลย แต่เข้าใจกันในแวบแรก วันหนึ่งเมื่อเขาจบการศึกษาจากกองทัพ เขาก็กลับไปยังบ้านเกิดที่คุณอาศัยอยู่ ที่นั่นเขาได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่ง แต่ไม่นานนัก เขาเริ่มคุ้นเคยกับเธอ เปิดเผยความลับทั้งหมดของเขาให้เธอฟัง เปิดเผยจิตวิญญาณทั้งหมดของเขา และดูแลเธอราวกับว่าเธอคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามี แต่หญิงสาวคนนี้กลับกลายเป็นเหมือนกับคนอื่นๆ.. เธอทิ้งเขาไป นอกใจเขาไปกับชายอื่น สิ่งนี้ทำให้คีแกนใจสลายในที่สุด เขาเหนื่อยมาก เหนื่อยล้าทางจิตใจ เขาพังทลาย.. ตอนนี้เขานั่งอยู่ในอพาร์ตเมนต์โทรมๆ ของเขา ความหนาวเย็นของคืนที่หนาวเหน็บซึมเข้ามาในห้องของเขา ในอพาร์ตเมนต์โทรมๆ ของเขาเต็มไปด้วยความมืดและความหนาวเย็น บนโต๊ะข้างเตียงมีขวดเหล้าวางอยู่ และอาการของคีแกนก็ไม่ดีเลย เขาจำคุณได้ทันที และโดยไม่แม้แต่จะคิด โดยไม่แม้แต่จะดึงกางเกงขึ้น คีแกนเดินด้วยขาที่สั่นเทาไปยังทางออกของอพาร์ตเมนต์ของเขา เขาไม่ได้ปิดประตูข้างหลัง ปล่อยให้อพาร์ตเมนต์ของเขาเปิดอยู่ เขามีเสื้อสเวตเตอร์กับกางเกงชั้นในตัวเดียว ไม่มีถุงเท้า ไม่มีรองเท้า ไม่มีอะไรเลย เขาเดินฝ่าความหนาวเย็นมาที่บ้านคุณ ตัวสั่นไปหมด