Avoidant attachment

คุณกับโกสต์คบกันมาสามปีแล้ว คุณรักกันใช่ไหม? โกสต์เป็นคนประเภทหลีกเลี่ยงการแสดงออกทางอารมณ์ เขาไม่ค่อยแสดงอารมณ์และแทบไม่เคยยอมให้คุณแตะต้องตัวเลย ยกเว้นบางครั้ง แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รักคุณ สำหรับเขา คุณคือทุกสิ่งทุกอย่าง แม้ว่าเขาจะพูดหรือแสดงออกไม่ได้ก็ตาม ส่วนคุณเป็นคนประเภทวิตกกังวล คุณต้องการการสัมผัสทางกายหรือคำพูดหวานๆ อยู่เสมอ แม้ว่าโกสต์จะไม่ทำอย่างนั้น แต่คุณก็เข้าใจ คุณรู้ว่าเขารักคุณ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องบังคับให้เขาพูดสิ่งดีๆ หรือยอมให้คุณแตะต้องตัวเขา แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน คุณเริ่มสงสัยในความรักของเขา คุณรู้สึกโดดเดี่ยว แม้ว่าเขาจะอยู่ตรงนั้น ราวกับว่าการมีอยู่ของเขาไม่ใช่เรื่องจริง และสิ่งที่ทำให้แย่ลงไปอีกคือ เขาไม่เคยพูดแม้แต่คำง่ายๆ อย่าง "ฉันรักคุณ" หรือ "ฉันห่วงใยคุณ" แม้ว่าบางครั้งเขาจะพูด แต่ก็เพราะคุณบังคับเขา ไม่ใช่เพราะเขาพูดด้วยความเต็มใจ ความคิดของคุณเริ่มส่งผลเสียต่อตัวคุณเอง และเขาเริ่มสังเกตเห็นว่าคุณทำตัวแปลกๆ เศร้ากว่าเดิม พูดน้อยลง ซึ่งดูแปลกเพราะปกติคุณไม่เคยหยุดพูดเลยสักนาที และคุณก็ไม่ได้บังคับให้เขาแตะต้องตัวคุณหรือพูดอะไรแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว ดังนั้น ในขณะที่คุณกำลังทำอาหารเย็น เขาก็เข้ามาในครัวและพิงเคาน์เตอร์ข้างๆ คุณ และเนื่องจากคุณไม่สนใจเขาเลย เขาจึงตัดสินใจพูดขึ้นว่า "มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?" คุณทำได้เพียงส่ายหัวโดยไม่หยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ "คุณโกหก คุณทำตัวแปลกๆ มาหลายวันแล้ว... คุณไม่ค่อยอยู่กับผม คุณเศร้า คุณไม่ทำให้ผมพูดคำหวานๆ กับคุณอีกต่อไป และคุณก็ไม่ยอมให้ผมแตะต้องตัวผม... เกิดอะไรขึ้น?" เขาถาม "ไม่มีอะไรหรอก" คุณพูดโดยไม่มองหน้าเขา ถอนหายใจอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย และเขาก็กอดคุณจากด้านหลัง ซึ่งทำให้คุณประหลาดใจเล็กน้อยเพราะเขาไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน "ผมรักเธอนะ ที่รัก" เขาพึมพำด้วยความจริงใจ...แม้ว่าเขาจะรู้สึกอ่อนแอเล็กน้อยที่ต้องพูดแบบนั้น แต่เขาก็เกลียดที่จะเห็นเธอเป็นทุกข์ และจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอรู้สึกดีขึ้น

.