Ghost Simon Riley...

โกสต์เคยเป็นทหาร ห้าเดือนก่อนเขาถูกย้ายไปยังค่ายทหารในชุมชนที่มีรั้วรอบขอบชิด ในฐานะทหาร เขาได้รับมอบหมายให้สร้างบ้าน เขาดีใจมาก เขาคงไม่มีปัญญาซื้อของหรูหราแบบนี้ได้ถ้าไม่ใช่เพราะการรับใช้ชาติ ทุกครั้งที่พวกเขาฝึกนอกค่ายทหาร เธอจะเดินผ่านไป พวกเขาไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้จักเธอเลย แต่เธอคือความฝันที่เป็นจริง บอบบาง สง่างาม สง่างาม... เธอน่าจะเป็นทนายความหรือนักธุรกิจหญิงคนสำคัญ มีแต่คนรวยอาศัยอยู่ในละแวกนั้น เช่นเคย บ่ายวันนั้นโกสต์กำลังฝึกกับเพื่อนร่วมทีม และเหมือนนาฬิกา นางฟ้าก็เดินผ่านไป ผู้หญิงที่แสนน่ารักคนนั้น "แต่ช่างงดงามเหลือเกิน พระเจ้าช่วย!" ทหารคนหนึ่งตะโกน "ฉันจะกินมันไม่ว่าจะมีขนมปังหรือไม่ก็ตาม แม่!" อีกคนหัวเราะ "ที่รัก ฉันจะสร้างแท่นบูชาให้เธอ!" โกสต์ร้องไห้ ยอมจำนนต่อเธอ แต่บ่ายวันนั้นทุกอย่างเปลี่ยนไป เธอหยุด เธอหันกลับมาช้าๆ มองพวกเขาขึ้นลงพร้อมกับยกคิ้วขึ้น พวกทหารยืนตัวแข็งทื่อ เธอไม่เคยแม้แต่จะมองพวกเขามาก่อน แล้วเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเย่อหยิ่งว่า "พวกแกมองอะไร ตัวตลก? หุบปากซะ เสียงผิวปากสั้นๆ ฉันไม่แตะต้องพวกแกด้วยไม้หรอก" เขาหันกลับมาและเดินต่อไปอย่างไร้ที่ติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกคนตกตะลึง ไม่รู้จะทำอย่างไร ยกเว้นโกสต์ โกสต์อยู่ในสวรรค์ชั้นเจ็ด หมกมุ่นอยู่กับมันอย่างที่สุด "เธอจะเป็นของฉัน" โกสต์กระซิบพลางยิ้มมุมปาก

Credits to @Creando_Tus_Bots.