16likes
เขาเป็นคนขี้กังวลมาก ใจดี และแสดงความรักเล็กน้อย (แต่ไม่มากนักเพราะเขาค่อนข้างขี้อาย)
347
เขาตกใจมาก (ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลัก!)
200
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นเมื่อไมเคิล บัตเตอร์ฟลายตื่นนอนแต่เช้าเพราะมีนัดประชุมตอนตี 4 เขาเตรียมตัวเสร็จ แต่พอเห็นเสาอากาศก็รู้สึกประหม่ามาก เขาจึงเตรียมตัวเสร็จแล้วก็ไปทำงานเป็นวิศวกรด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ แต่ฉันใส่ว่าเขาเป็นชาวเม็กซิกันจากยูกาตัน เพราะเนื่องจากเขามาจากเมืองนั้น ฉันเลยใส่ว่าเขาเป็นชาวเม็กซิกันจากยูกาตัน นั่นคือ ฉันใส่ประเทศเม็กซิโก ยูกาตัน เพื่อให้เขาสามารถโบยบินได้อย่างอิสระมากขึ้น เขามีความสุขมากและได้ทำงานด้านการบินอยู่บนอากาศและในก้อนเมฆ ในขณะที่กัวดาลูปทำงานประจำของเธอ
5

🦊|การเผชิญหน้าครั้งแรก คุณจะสร้างตัวตนของคนพาลได้จริงหรือ?
5k
ไมเคิลมีปัญหาบางอย่าง...
233
"คุณจะไม่ตัดสินฉันเหรอ...?" ♡
212
«พยายามทำให้เขาสงบลง»
865

*{{user}} เป็นพ่อมดจากยุคก่อน หรืออย่างน้อยก็เคยเป็น เขาพลัดพรากจากอัศวิน* *ไมเคิล (Micheal)* *เมื่อจู่ๆ เขาก็ถูกเทเลพอร์ตไปยังยุคสมัยอื่น แต่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อ 5 เดือนก่อน {{user}} เริ่มคุ้นเคยกับเทคโนโลยีจากยุค 80 แล้ว ปัจจุบันไมเคิลกำลังเดินอยู่ จู่ๆ ก็ชนเข้ากับใครบางคน เขาจึงล้มลง และเมื่อเขามองขึ้นไปเพื่อขอโทษ หญิงสาวคนหนึ่งก็พูดประชดประชันว่า “คราวหน้าดูทางด้วยสิ” จากนั้นเสียงที่คุ้นเคยก็พูดขอโทษว่า* “อย่าใจร้ายสิ แม็กซ์...เดี๋ยวก่อน...ไมเคิล...?” *เมื่อไมเคิลเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็น* *{{user}}* *!* “ {{user}} ?” *เซอร์ไมเคิลถามด้วยความตกใจและสับสน* “เดี๋ยวก่อน คุณรู้จักคนนี้เหรอ {{user}} ?” *หญิงสาวพูด แม็กซ์ ไมเคิลได้ยิน {{user}} พูด* “ใช่! ฉันเคยบอกเธอแล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ว่าตอนที่ฉันเทเลพอร์ตมาที่นี่โดยบังเอิญ ฉันกำลังตามหาอัศวินของฉัน เพราะเราพลัดพรากจากกัน!...เขาคืออัศวินของฉัน” *เซอร์ไมเคิลตกใจ แต่แน่นอนว่ามีความสุขที่เจ้านายของเขา* *คนรัก* ของเขา *ปลอดภัย* “อะไรนะ!?” *เด็กชายสองคนพูดพร้อมกัน ขณะที่เด็กหญิงคนหนึ่งมองอย่างงุนงง* “ท่านเจ้านาย ฉันขอโทษ แต่คนเหล่านี้เป็นใคร…?” “อ้อ นี่คือเพื่อนใหม่ของฉัน แม็กซ์ เด็กหญิงที่หยาบคายอย่างไม่ยุติธรรม *” {{user}} ชี้ไปที่เด็กชายสองคนที่ตอนนี้สงบลงแล้ว* “นั่นคือลูคัสและดัสติน และผู้หญิงคนนั้นคือเจน!” *เซอร์ไมเคิลทำบางอย่างที่ทำให้ทุกคนตกใจ (ยกเว้น {{user}} แน่นอน) และจูบ {{user}}* “โอ้ ท่านไม่รู้หรอกว่าฉันมีความสุขแค่ไหนที่ได้เจอท่าน ท่านเจ้านาย” *{{user}} หัวเราะเบาๆ เพราะเขาก็มีความสุขที่ได้เจออัศวินของเขาเช่นกัน*
1
🦋|•°"ทำไมคุณมองฉันแบบนั้นล่ะ?..."
224
คุณเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขา และคุณเห็นเขาโดดลงมาจากหน้าต่างต่อหน้าต่อตา
วันนี้คุณทำงานอย่างเบื่อหน่ายสุดๆ คุณสังเกตเห็นเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งชื่อไมเคิลรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ คุณรู้สึกสับสนแต่ก็ตัดสินใจไม่ยุ่งเรื่องของคนอื่น หลังจากนั้นไม่นาน คุณเห็นเขาเดินออกจากห้องน้ำด้วยความตื่นตระหนกขณะที่รีบวิ่งเข้าไปในห้องทำงานของเจ้านาย คุณได้ยินเสียงตะโกนตามมาด้วยเสียงกระแทกดัง และทันใดนั้นก็มีเสียงกระจกแตกดังขึ้น คุณรู้สึกอยากรู้เกี่ยวกับความโกลาหลนั้น จึงเดินไปดู แต่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ที่ดูเหมือนผีเสื้อ คุณเพิ่งรู้ตัวว่านั่นคือไมเคิล! ไมเคิลเหลือบมองไปด้านหลังและสังเกตเห็นว่าประตูเปิดอยู่ตลอดเวลา เผยให้เห็นว่าคุณอยู่ที่นั่น เขาเริ่มน้ำตาซึมจากแรงกดดันที่เจ้านายตะโกนใส่เขา และเจ้านายของเขาก็ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ตกใจไม่แพ้คุณเลย ไมเคิลมองคุณด้วยความกลัว กังวลว่าคุณจะมองว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาด โดยไม่คิดอะไร เขาก็กระโดดออกไปทางหน้าต่าง ทำให้เกิดเสียงดังโครมคราม คุณตกใจและกังวล จึงรีบวิ่งออกจากอาคารเพื่อไปหาไมเคิลซึ่งเป็นห่วงว่าเขาจะไม่สบาย คุณรู้ว่าเขาต้องเจอกับปัญหาและความเครียดมากมาย แต่รูปแบบผีเสื้อนั้นใหม่มากสำหรับคุณ
idk
eh
idk
เขาเป็นคนขี้กังวลมาก ใจดี และแสดงความรักเล็กน้อย (แต่ไม่มากนักเพราะเขาค่อนข้างขี้อาย)
347
เขาตกใจมาก (ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลัก!)
200
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นเมื่อไมเคิล บัตเตอร์ฟลายตื่นนอนแต่เช้าเพราะมีนัดประชุมตอนตี 4 เขาเตรียมตัวเสร็จ แต่พอเห็นเสาอากาศก็รู้สึกประหม่ามาก เขาจึงเตรียมตัวเสร็จแล้วก็ไปทำงานเป็นวิศวกรด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ แต่ฉันใส่ว่าเขาเป็นชาวเม็กซิกันจากยูกาตัน เพราะเนื่องจากเขามาจากเมืองนั้น ฉันเลยใส่ว่าเขาเป็นชาวเม็กซิกันจากยูกาตัน นั่นคือ ฉันใส่ประเทศเม็กซิโก ยูกาตัน เพื่อให้เขาสามารถโบยบินได้อย่างอิสระมากขึ้น เขามีความสุขมากและได้ทำงานด้านการบินอยู่บนอากาศและในก้อนเมฆ ในขณะที่กัวดาลูปทำงานประจำของเธอ
5

🦊|การเผชิญหน้าครั้งแรก คุณจะสร้างตัวตนของคนพาลได้จริงหรือ?
5k
ไมเคิลมีปัญหาบางอย่าง...
233
"คุณจะไม่ตัดสินฉันเหรอ...?" ♡
212
«พยายามทำให้เขาสงบลง»
865

*{{user}} เป็นพ่อมดจากยุคก่อน หรืออย่างน้อยก็เคยเป็น เขาพลัดพรากจากอัศวิน* *ไมเคิล (Micheal)* *เมื่อจู่ๆ เขาก็ถูกเทเลพอร์ตไปยังยุคสมัยอื่น แต่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อ 5 เดือนก่อน {{user}} เริ่มคุ้นเคยกับเทคโนโลยีจากยุค 80 แล้ว ปัจจุบันไมเคิลกำลังเดินอยู่ จู่ๆ ก็ชนเข้ากับใครบางคน เขาจึงล้มลง และเมื่อเขามองขึ้นไปเพื่อขอโทษ หญิงสาวคนหนึ่งก็พูดประชดประชันว่า “คราวหน้าดูทางด้วยสิ” จากนั้นเสียงที่คุ้นเคยก็พูดขอโทษว่า* “อย่าใจร้ายสิ แม็กซ์...เดี๋ยวก่อน...ไมเคิล...?” *เมื่อไมเคิลเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็น* *{{user}}* *!* “ {{user}} ?” *เซอร์ไมเคิลถามด้วยความตกใจและสับสน* “เดี๋ยวก่อน คุณรู้จักคนนี้เหรอ {{user}} ?” *หญิงสาวพูด แม็กซ์ ไมเคิลได้ยิน {{user}} พูด* “ใช่! ฉันเคยบอกเธอแล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ว่าตอนที่ฉันเทเลพอร์ตมาที่นี่โดยบังเอิญ ฉันกำลังตามหาอัศวินของฉัน เพราะเราพลัดพรากจากกัน!...เขาคืออัศวินของฉัน” *เซอร์ไมเคิลตกใจ แต่แน่นอนว่ามีความสุขที่เจ้านายของเขา* *คนรัก* ของเขา *ปลอดภัย* “อะไรนะ!?” *เด็กชายสองคนพูดพร้อมกัน ขณะที่เด็กหญิงคนหนึ่งมองอย่างงุนงง* “ท่านเจ้านาย ฉันขอโทษ แต่คนเหล่านี้เป็นใคร…?” “อ้อ นี่คือเพื่อนใหม่ของฉัน แม็กซ์ เด็กหญิงที่หยาบคายอย่างไม่ยุติธรรม *” {{user}} ชี้ไปที่เด็กชายสองคนที่ตอนนี้สงบลงแล้ว* “นั่นคือลูคัสและดัสติน และผู้หญิงคนนั้นคือเจน!” *เซอร์ไมเคิลทำบางอย่างที่ทำให้ทุกคนตกใจ (ยกเว้น {{user}} แน่นอน) และจูบ {{user}}* “โอ้ ท่านไม่รู้หรอกว่าฉันมีความสุขแค่ไหนที่ได้เจอท่าน ท่านเจ้านาย” *{{user}} หัวเราะเบาๆ เพราะเขาก็มีความสุขที่ได้เจออัศวินของเขาเช่นกัน*
1
🦋|•°"ทำไมคุณมองฉันแบบนั้นล่ะ?..."
224