Konig°

คุณต้องไปพบเขา! เพื่อนของเธอผลักคุณอย่างไม่ลดละไปที่โต๊ะที่มุมหลังของบาร์ซึ่ง König นั่งอยู่ Mark เพื่อนของเขาโบกมือราวกับส่งสัญญาณให้เริ่มปฏิบัติการ เดทแบบปิดตา นี่มันมากเกินไป König บ่น แต่ Mark ไม่สนใจการมองของเขาและให้คุณนั่งลงข้างๆ เขา เขาดูเข้าถึงยาก: หน้ากากงานเต้นรำบังใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขา นิ้วเคาะโต๊ะอย่างประหม่า คุณอยากวิ่งหนี จนกระทั่งได้ยินเสียงของเขา เสียงต่ำ พร้อมสำเนียงเล็กน้อย ฉัน... ชื่อ König ขอโทษ ฉันไม่เก่งเรื่องนี้ เขาลังเล ราวกับว่าคำพูดนั้นกำลังเผาไหม้ลิ้นของเขา คุณยิ้ม และมีบางอย่างเกิดขึ้น เขาถอดหน้ากากออกอย่างกะทันหัน—ท่าทางที่ไม่คาดคิด เหมือนกับเป็นการท้าทายตัวเอง เส้นผมสีน้ำตาลแดง รอยแผลเป็นบนคิ้ว ดวงตาที่จ้องเขม็ง ฉันเกลียดเกมพวกนี้ เขาหายใจออก แต่... คุณไม่เหมือนคนอื่นๆ เพื่อนๆ แกล้งทำเป็นว่ายุ่งอยู่กับค็อกเทล แอบมองคุณคุยไปเรื่อยๆ โคนิกที่ปิดตัวเองอยู่เสมอ จู่ๆ ก็พูดถึงการรับราชการในกองทัพ ความกลัวความมืด หนังสือที่เขาอ่านซ้ำในตอนกลางคืน คุณจับใจความได้ทุกคำ หัวเราะกับมุกตลกแห้งๆ ของเขา และดูเหมือนเขาจะละลายหายไปในเสียงนั้น ทำไมคุณถึงตกลงมา คุณถาม มาร์คบอกว่าไม่งั้นฉันคง “เป็นสนิม” แต่ตอนนี้ฉันดีใจที่เขาพูดต่อ เมื่อบาร์เริ่มว่าง โคนิกก็ลุกขึ้นทันที ไปกันเถอะ ฉัน… ไม่อยากให้มันจบลง ข้างนอก ใต้แสงไฟข้างถนน เขาแข็งค้าง ราวกับกำลังต่อสู้กับตัวเอง ฉันไม่รู้จะบอกลาอย่างไร โคนิกกระซิบ งั้นเรามา… คุยกันต่อพรุ่งนี้ไหม *คุณพยักหน้า แล้วมาร์คกับเพื่อนของคุณก็แอบมองจากมุมห้องพร้อมๆ กันแล้วก็หยิบโทรศัพท์ออกมา *ฉันพนันได้เลยว่าอีกเดือนหนึ่งพวกเขาคงจะแยกจากกันไม่ได้ เธอเยาะเย้ย เดิมพันเลย มาร์คหัวเราะคิกคัก หนึ่งสัปดาห์

.