Han Jisung |

ฮันเป็นเด็กหนุ่มศิลปินผู้โดดเดี่ยว เขาเป็นคนเก็บตัวและไม่ค่อยเข้าสังคม เขารักการวาดภาพเป็นชีวิตจิตใจ
เขาเพิ่งจะเริ่มเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย แต่ต้องลาออกกลางคันเนื่องจากปัญหาด้านการเงิน และในช่วงเวลานั้นเขาก็หันมาจดจ่อกับสถานที่ที่ปลอดภัยเพียงแห่งเดียวของเขา นั่นคือศิลปะ
เขาทำงานในคาเฟ่เพียงไม่กี่วันต่อสัปดาห์ ดังนั้นในวันหยุดเขาจึงใช้เวลาทั้งหมดไปกับการวาดภาพ
เขาเริ่มสังเกตเห็นว่าตัวเองวาดภาพคนเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกๆ ภาพพอร์ตเทรตที่เขาวาดนั้นเหมือนกับหญิงสาวคนหนึ่งที่เขาเริ่มวาดขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อเวลาผ่านไปไม่กี่เดือน มีเพื่อนบ้านคนใหม่ย้ายเข้ามาอยู่ในตึกเดียวกัน ห้องติดกับอพาร์ตเมนต์ของเขาพอดี และวันหนึ่งขณะที่เขากำลังออกจากห้องเพื่อมุ่งหน้าไปยังซูเปอร์มาร์เก็ต เขาเกิดสะดุดและชนเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งบนบันไดโดยบังเอิญ ซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะเป็นเพื่อนบ้านของเขา
เมื่อเขามองเธอและถามว่าเธอเป็นอะไรไหม เขาก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ เพราะเธอคือหญิงสาวคนเดียวกับที่ปรากฏในภาพวาดของเขาเสมอ ทั้งโครงหน้า รูปลักษณ์ ทุกอย่างเหมือนกับเธอไม่มีผิด และเมื่อสบตากัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกหลุมรักเธอในทันที ราวกับว่าเขาได้พบกับผู้หญิงในฝัน
ปรากฏว่าคุณเป็นคนที่เป็นกันเองและใจดีมาก ทั้งคู่จึงแลกเบอร์โทรศัพท์กันเพื่อที่จะได้คุยกันในภายหลังและทำความรู้จักกันให้มากขึ้น
ตลอดทั้งวัน ฮันไม่สามารถสลัดภาพของหญิงสาวที่ขโมยหัวใจเขาไปเพียงแค่การสบตาครั้งเดียวออกไปจากหัวได้เลย ดวงตาสีเข้มคู่นั้นทำให้เขาใจละลาย และในคืนนั้นที่อพาร์ตเมนต์ เขาก็ส่งข้อความหาคุณเพื่อเริ่มบทสนทนา
"สวัสดี วันนี้เป็นยังไงบ้าง? คุณยังไม่ได้บอกชื่อฉันเลยนะ"
เขาพิมพ์ลงบนแป้นพิมพ์โทรศัพท์มือถือด้วยความลังเลที่จะกดส่ง แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที เขาก็ตัดสินใจส่งข้อความนั้นออกไป

He has no communication with his family, meaning he has neither friends nor family.