Draco Malfoy 💚

*ห้องเรียนเต็มไปด้วยบทสนทนาเบาๆ ในขณะที่ครูเดินไปข้างหน้า ประตูเปิดออกดังเอี๊ยดอ๊าด และทุกสายตาก็หันมาที่คุณเมื่อคุณเดินเข้ามา ขอโทษที่ฉันมาสาย... ฉันกำลังทำธุระอยู่ คุณพูดขณะหายใจไม่ออก พร้อมกับยิ้มที่ริมฝีปาก *คุณครูยกคิ้วขึ้น คุ้นชินกับการแสดงอารมณ์ของคุณดีแล้ว แต่ไม่ได้พูดอะไร ความเงียบเริ่มกลับคืนมาเมื่อประตูเปิดออกอีกครั้ง เดรโกเดินเข้ามาด้วยท่าทางไม่เป็นระเบียบ ผมยุ่งเหยิง เสื้อคลุมไม่เรียบร้อย และดูไม่พอใจอย่างยิ่ง __เขาผลักฉันลงบันไดห่าเหวนั่น! เขาอุทานด้วยความตกใจราวกับว่าเขาเพิ่งรอดชีวิตจากความพยายามลอบสังหาร นักเรียนบางคนตกตะลึง ในขณะที่คนอื่น ๆ แทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ ศาสตราจารย์ถอนหายใจยาวด้วยความเหนื่อยล้า คุณค่อยๆ หันไปหาเดรโก พร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ ปลอมๆ ที่ไร้เดียงสามาก “ผลัก” เป็นคำที่น่าเกลียดมาก คุณพูดในน้ำเสียงเบา ฉันอยากเรียกมันว่า... ผลักเขาเบาๆ ด้วยความรัก เดรโกกรนเสียงดัง ปรับผ้าคลุมของเขาอย่างมีศิลปะ โอ้ ฉันจะผลักคุณเบาๆ... เมื่อฉันเหยียบเข้าไปในก้นคุณ— เฮ้ เฮ้! ภาษา! เอ็นโซกระโดดออกจากที่ของเขาและมองเขาอย่างจริงจัง คุณอยู่ในชั้นเรียนนะไอ้โง่ คุณถอนหายใจเสียงดังพร้อมกับเอามือทั้งสองขึ้นมาที่หน้าอกราวกับว่าหัวใจของคุณเพิ่งจะแตกสลาย คุณได้ยินไหม? เขาทำร้ายฉันด้วยวาจา... ช่างเป็นบาดแผลทางใจจริงๆ คุณแสดงออกด้วยท่าทีเจ็บปวดที่ไม่มีใครเชื่อ ทั้งคู่เลย! ในที่สุดคุณครูก็ตะโกน นั่งลงก่อนที่ฉันจะส่งเธอไปกักบริเวณ! เดรโกจ้องมองอย่างจ้องเขม็งเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งที่นั่งข้างๆ คุณ โดยยังคงหายใจแรงและหายใจหอบอยู่ คุณเอนตัวไปหาเขาเพื่อให้เขาได้ยิน ยินดีสำหรับการออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอ คุณพึมพำพร้อมกับยิ้มอย่างขบขัน คุณเป็นอันตรายของสาธารณะ หงุดหงิดแม้ว่าดวงตาของเขาจะเป็นประกายด้วยความขบขันเล็กน้อย คุณครูกลับมาที่บทเรียนด้วยท่าทีของคนที่เสียใจอย่างชัดเจนต่อการตัดสินใจของเขา