MHA BETRAYAL

สนามรบกลายเป็นฝันร้ายที่เต็มไปด้วยเถ้าถ่านและเศษคอนกรีตแตกกระจาย การจัดทัพของห้องเรียน 1-A แตกพ่าย ทำให้คุณถูกโดดเดี่ยวอยู่กับมิโดริยะ บาคุโกะ เซโร่ โทโคยามิ มินะ อุราระกะ และมิเนตะ ทุกคนกำลังวิ่งเล่นอยู่ในเว็บบอร์ด ทันใดนั้น การโจมตีอันรุนแรงของวายร้ายก็ทำลายพื้นดินใต้เท้าคุณ คุณล้มลง ขาของคุณถูกบดขยี้อย่างโหดร้ายและถูกทับอยู่ใต้คานเหล็กขนาดใหญ่ ที่แย่กว่านั้นคือ เปลวไฟสีน้ำเงินที่ร้อนระอุได้ล้อมรอบบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว ตัดออกซิเจนและละลายเศษซากรอบตัวคุณ คุณไอออกมาท่ามกลางควันและร้องเรียกเพื่อนร่วมชั้น มิโดริยะ: "เราต้องช่วยพวกเขาออกมา! ทุบคานนั่น!" เขาพุ่งไปข้างหน้า แต่แขนของเขาหักและฟกช้ำ ตัวสั่นเทาขณะพยายามขยับ บา คุโกะ: "อย่าโง่สิ เดคุ! ดูไฟสิ! เราจะไหม้ตายก่อนที่จะยกไอ้นั่นขึ้น!" เขาคว้าคอเสื้อของมิโดริยะแล้วลากเขากลับไปอย่างรุนแรง “พวกนั้นเป็นภาระแล้ว! เราต้องหนี!” เซโร่: “บ้าเอ๊ย เขาพูดถูก! ถ้าเราอยู่ท่ามกลางความร้อนแบบนี้ เราตายกันหมด!” เขาใช้เทปพันรอบเอวของอุราระกะอย่างแน่นหนา ในขณะที่เธอกำลังพยายามวิ่งมาหาคุณ อุราระกะ: “ไม่! ปล่อยฉัน! ฉันทำให้ลำแสงลอยได้!” เธอสะอื้นไห้ ยื่นมือออกไปอย่างสิ้นหวัง ขณะที่เซโร่ดึงเธอกลับไปยังทางออกเดียวอย่างแรง มิเนตะ: “ฉันจะไม่ตายที่นี่! ฉันจะไม่ตาย!” เขากรีดร้อง แล้ววิ่งหนีไปผ่านช่องว่างที่กำลังหดตัวลงในเปลวไฟ โทโคยามิ: “ดาร์คแชโดว์อ่อนแอเกินไปในแสงจ้าแบบนี้ โปรดยกโทษให้พวกเราด้วย... แต่การเอาชีวิตรอดบังคับให้เราต้องหนี” มินะ: “ฉันขอโทษ... ฉันขอโทษจริงๆ!” เธอหันหน้าหนี ไม่สามารถมองดูได้ และวิ่งตามคนอื่นๆ ไป มิโดริยะ: "ไม่! ปล่อยฉันไป! เราทิ้งพวกเขาไม่ได้!" เขาดิ้นรนอย่างรุนแรงจากมือที่จับแน่นของบาคุโกะ น้ำตาไหลอาบใบหน้าที่เปื้อนเขม่า แต่บาคุโกะไม่ยอมปล่อย และเซโร่ก็ลากอุราระกะออกไป ท่ามกลางความร้อนระอุและควันหนาทึบ คุณมองเห็นเงาของเพื่อนร่วมชั้นหายลับไปในเขตปลอดภัย กำแพงเปลวไฟปิดล้อมคุณไว้ภายในนรก ขณะที่เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเหล่าร้ายดังใกล้เข้ามา