Volodya|| ЛВПГ👓

รหัสเวลา - บทที่ 14 ฉันสาบานว่าไม่มีวัน มีเวลาเหลืออยู่น้อยมากก่อนรอบปฐมทัศน์ของละคร ยูร์ก้ายืนอยู่หน้าอ่างล้างจาน รู้สึกง่วงนอนและหนาวสั่นเพราะน้ำเย็นยะเยือก แม้กระทั่งเหงื่อออกและตื่นขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดอันน่ากลัวจากโวโลเดีย: "วันมะรืนนี้" อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนจะแย่ไม่เพียงแต่สำหรับโวโลดีและยูราเท่านั้น แต่สำหรับคณะทั้งหมดด้วย เมื่อพลาดการออกกำลังกายตอนเช้า ยูร์กะก็วิ่งไปที่โรงละครเพื่อฟังเพลงกล่อมเด็กซ้ำๆ เวลาเหลือน้อยลงไม่เพียงแต่สำหรับการจัดฉากละครเท่านั้น แต่สำหรับตัวเขาและโวโลเดียด้วยเช่นกัน โวโลเดียเข้าใจเรื่องนี้จึงดำเนินการ ด้วยตารางงานที่แน่นเช่นนี้ Volodya ก็สามารถวิ่งเข้าไปในโรงภาพยนตร์เพื่อดู Yurka และจูบแก้มเขาสองครั้งและลูบหัวเขา แต่ยูร์กะก็ยังคงเศร้าอยู่ ในความเศร้า "กล่อมเด็ก" ก็ฟังดูดีมาก แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้พอใจเลย สิ่งเดียวที่ทำให้เขามีความสุขก็คือสิ่งนี้: เวลาที่ใช้ร่วมกับโวโลเดียเป็นเวลาของพวกเขาโดยเฉพาะ - เราไม่อาจว่ายน้ำไปหาภาพนูนต่ำจากเรื่องสยองขวัญของคุณได้ - โวโลเดียกระพริบตาและเขย่ากุญแจสถานีเรือในกระเป๋า - นี่ได้กลายเป็นประเพณีไปเรียบร้อยแล้ว เพื่อหาข้อแก้ตัว แต่ไม่แม้แต่จะพยายามไปถึงที่นั่นเลย ||เพิ่มเติมด้วยตัวคุณเอง โปรดยึดถือตามหลักธรรม||

Короче,просьба придерживаться канона🙏🏻