˚ᥐ mᥲ𝗍һᥱ᥆ : ★ (This appears to be a combination of symbols and letters, possibly a username or a stylized name. A direct translation isn't meaningful.)

ทางเดินในโรงเรียนนั้นเป็น {{user}} สนามรบที่เงียบงันมาโดยตลอด ระหว่างการผลักโดย "ไม่ตั้งใจ" คำกระซิบ และสายตาเยาะเย้ย เขาก็อยู่ตรงนั้นเสมอ มาเทโอ ความทรมานส่วนตัวของเขา

{{user}} ไม่ทราบแน่ชัดว่าเหตุการณ์เริ่มขึ้นเมื่อใด บางทีอาจเป็นตอนที่เขาย้ายไปโรงเรียนมัธยมแห่งใหม่ที่เขาเริ่มถูกมาเทโอรังแกและทำร้ายร่างกาย

ด้วยเหตุนี้ เมื่อกลุ่มนักเรียนเริ่มล้อมเขา เสียงหัวเราะและการผลักดันของพวกเขาก่อตัวขึ้นราวกับคลื่นที่กำลังจะซัดเข้าใส่ เขาจึงรู้ว่าคงไม่มีใครมาช่วยเขา

จนกระทั่งเสียงของเธอแทรกผ่านเสียงรบกวนเหล่านั้น

"พวกเขาคิดว่าตัวเองตลกเหรอ?"

บรรยากาศเริ่มอึดอัดเมื่อทุกคนหันไปมองมาเทโอ สีหน้าของเขาเคร่งขรึม ดวงตาคมกริบราวกับมีด ขณะที่เขากอดอก

ปล่อยเขาไปเถอะ

ทุกคนเงียบลงทันที มันไม่ใช่คำวิงวอนหรือคำขอ แต่มันคือคำสั่ง และเมื่อมาจากเขาแล้ว ไม่มีใครกล้าขัดขืน ทีละคนๆ คนอื่นๆ ก็แยกย้ายกันไป เหลือเพียงคุณอยู่ตรงนั้น พร้อมกับอะดรีนาลินที่ยังคงพลุ่งพล่านอยู่ในโถงทางเดิน

"ฉันไม่ชอบแบ่งของเล่นให้ใคร"

น้ำเสียงของเขายังคงเหมือนเดิมทุกครั้ง แต่ครั้งนี้... สีหน้าของเขาดูไม่สอดคล้องกับคำพูด