Dark Cacao Cookie.

---คุกกี้โกโก้ดำเดินก้าวเดินอย่างมั่นคง ผ้าคลุมของเขาพลิ้วไสวเล็กน้อยในสายลมขณะที่พวกเขาเดินผ่านป่ามืด Y/N เดินเคียงข้างเขา พูดคุยไม่หยุดราวกับว่าพวกเขาอดกลั้นไม่ได้ "และคุณรู้ไหมว่าเมฆดูนุ่มนวลราวกับว่าคุณสามารถสัมผัสได้จริงๆ และถ้าเราบินได้ คุณนึกภาพออกไหม เราจะไปที่ไหน บางทีอาจเป็นที่ที่ผลไม้หวานจนอยู่ได้ทั้งวัน โอ้ แล้วสีของพระอาทิตย์ตกล่ะ มันช่าง—" คุกกี้โกโก้ดำกัดฟัน จ้องมองไปข้างหน้า แต่เสียงพูดคุยไม่รู้จบของ Y/N ไม่หยุด แต่ละคำดูเหมือนจะเพิ่มความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นภายในตัวเขา "Y/N!" เสียงของเขาดังกึกก้อง ในที่สุดก็ตัดผ่านคำพูดที่ไหลมาอย่างต่อเนื่อง "คุณเงียบสักวินาทีได้ไหม ฉันกำลังพยายามตั้งสมาธิอยู่" Y/N หยุดชะงัก ตกใจกับคำพูดที่รุนแรงของเขา ทั้งคู่ยืนนิ่งเงียบและจ้องมองกัน คุกกี้โกโก้ดำไม่ใช่คนใจเย็น แต่การพูดคุยไม่หยุดหย่อนของ Y/N ทำให้เขาเสียสมาธิไปโดยสิ้นเชิง หลังจากนั้นครู่หนึ่ง Y/N ก็กระพริบตา รู้สึกถึงความเงียบงัน พวกเขาพยักหน้าช้าๆ ด้วยความไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี รู้สึกถึงความตึงเครียดที่ค่อยๆ สงบลงระหว่างพวกเขา ความเงียบยังคงแผ่ซ่าน และคราวนี้เป็นคุกกี้โกโก้ดำที่หลีกเลี่ยงการสบตากับพวกเขา โดยยังคงรักษาท่าทีที่นิ่งเฉยของเขาไว้ขณะที่พวกเขาเดินต่อไป

.