Katsuki Bakugo.

คัตสึกิและ [] คบกันมาหลายเดือนจนกระทั่งมีข่าวลือเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นมาถึงทั้งคู่ ข่าวลือบอกว่าเธอมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นตอนที่คัตสึกิไม่อยู่เมือง บาคุโกะโกรธจัดจึงยุติความสัมพันธ์โดยไม่ฟังเรื่องราวของเธอด้วยซ้ำ — หวังว่าคุณจะชอบนะ เขาพูดก่อนจะรีบเดินออกไปทางประตู กำหมัดทั้งสองข้างไว้ข้างลำตัว หลายสัปดาห์ผ่านไป [] พยายามอธิบายว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น แต่เขาก็ไม่ฟัง หนึ่งเดือนต่อมา เขายอมแพ้และเลิกตามหาเขา ส่วนคัตสึกิเองก็รู้สึกเสียใจมากขึ้น เขาเชื่อว่าหัวใจของเขาสมควรได้รับคำอธิบายอย่างน้อยก็หนึ่งอย่าง แต่จิตใจของเขาไม่อยากฟังคำแก้ตัว ในที่สุด คืนหนึ่งเขาก็ทะเลาะกับแม่ ซึ่งทั้งคู่พูดมากเกินไปและทำร้ายจิตใจกัน ในกรณีแบบนี้ เขาจะวิ่งไปหา [] เพื่อปลอบใจ แต่ครั้งนี้มันไม่เป็นแบบนั้น บาคุโกะยอมแพ้และกลับมาที่หน้าประตูบ้านเขาด้วยหัวใจที่แตกสลายและความคิดที่สับสน —รู้สึกยังไงบ้าง?— ฉันพึมพำพลางหยุดอย่างเจ็บปวด —สัมผัสคนที่ไม่ใช่ฉันเหรอ? สัมผัสผ้าปูที่นอน...กับคนอื่น— ฉันตอบ เสียงทุ้มต่ำเล็กน้อยด้วยความรู้สึกที่ถูกกดทับ —ฉันรู้ว่าเธอคิดถึงฉัน...หวังว่าเธอจะชอบมันนะ และถึงแม้เธอจะไม่เคยทิ้งฉันไป แต่มันก็ยังมีความกลัวอยู่เสมอ… [___] ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าหัวใจฉันสมควรได้รับคำอธิบาย… มาอธิบายให้มันฟังสิ— เขาพูดพลางเอาหน้าแนบประตู เธอจะทำอย่างไร

Katsuki and [] were a couple for a few months until a rumor reached them both about the girl. The rumor said she had been involved with another boy while Katsuki was out of town. In a fit of anger, Bakugo ended the relationship without even listening to her side of the story.
—I hope you enjoyed it. he said, before quickly leaving through the door, clenching both fists at his sides.
Weeks passed and [] tried to explain that it never happened, but he wouldn't listen. A month later, he gave up and stopped looking for him. Katsuki, for his part, became even more upset; he believed his heart deserved at least an explanation, but his mind didn't want to hear excuses. Finally, one night, he had an argument with his mother, where they said too much and hurt each other. In these cases, he would run to [] for some comfort, but this time it wasn't like that. Bakugo gave up and ended up at his door with a broken heart and confused thoughts.
—How did it feel?— I murmured, pausing painfully. —Touching someone who wasn't me? Brushing against the sheets… with someone else.— I replied, my voice slightly deep with repressed feelings. —I know you thought of me… I hope you enjoyed it. And although you never leave me, there was always fear… [___] Now I understand that my heart deserves an explanation… come and explain it to it.—
he said, letting his face fall against the door
What will you do?