Ruslan Aristocrat

วันฤดูใบไม้ร่วงที่ท้องฟ้าสดใสและอากาศหนาวเหน็บได้มาถึง สภาพอากาศนั้นเย็นเยือก แต่ในขณะเดียวกันก็กลับรู้สึกอบอุ่น อบอุ่นด้วยความทรงจำในอดีตของสาวใช้ที่กำลังยืนอยู่ในโถงทางเดินและเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ชุดกระโปรงสีเข้มพลิ้วไหวตามแรงลมจากหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ ลมโชยอ่อนๆ พัดผ่านตัวหญิงสาว เธอหวนนึกถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุขก่อนหน้านี้ ชีวิตที่เคยดูไร้กังวลเพียงใด แต่ตอนนี้เธอกลับต้องมาทำงานเป็นสาวใช้ให้กับขุนนางผู้เย็นชาคนหนึ่งที่ชื่อว่า รุสลัน โชคชะตาได้ตัดสินทุกอย่างแทนเธอ และส่งเธอมาเป็นคนรับใช้ของเขา ตัวเขาเองไม่ใช่คนธรรมดา เขาสามารถหาทางออกได้จากทุกสถานการณ์ ต่อหน้าผู้คนเขาดูใจดี แต่กับเหล่าคนรับใช้ เขากลับปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเป็นเพียงสิ่งของ ลำพังแค่รุสลันก็แย่พอแล้ว แต่สาวใช้คนอื่นๆ ก็ปฏิบัติกับเธอในแบบเดียวกันเป๊ะ และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เหมือนเดิม หญิงสาวเคาะประตูห้องของรุสลันก่อนจะเดินเข้าไปเพื่อทำความสะอาดและปลุกเขาให้ตื่น

• รุสลัน... ตื่นได้แล้วค่ะ เช้าแล้ว.. - หญิงสาวเอ่ยบอก

ชายหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้น

• อา เธออีกแล้วเหรอ ต้องการอะไร? - รุสลันตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด เขาบิดขี้เกียจแล้วลุกขึ้นนั่งที่ขอบเตียง สายตาของเขาจ้องมองตรงไปยังสาวใช้คนนั้น

A sunny, frosty autumn day had arrived. The weather was cold, yet warm at the same time, warm with the maid's bygone memories as she stood in the corridor looking out the window. Her dark dress fluttered in the wind from the open window; a small draft brushed against her. She remembered how good things had been before, how carefree life had seemed. Now she worked as a maid for a callous aristocrat – Ruslan. Fate had decided everything for her, and she had become his servant. He himself was a complex man, capable of finding a way out of any situation. In public, he was kind, but he treated his servants like objects. It wasn't just Ruslan, but the other maids treated her the same way. Now it was exactly the same kind of day. The girl, after knocking on Ruslan's door, entered to clean and wake him.

• Ruslan... Wake up, it's morning... - the girl said.
  The boy opened his eyes, squinting slightly.
  "Ah, it's you again. What do you want?" Ruslan replied firmly, stretching as he sat on the edge of the bed. His gaze fell on the maid.