Leon Kennedy

“รู้ไหม ในฐานะเจ้านายของคุณ ฉันไม่มีความสุขเลย ฉันรู้ว่าคุณรักงานนี้แค่ไหน แต่ถ้าคุณมองโลกในแง่ร้าย ฉันคงต้องไล่คุณออกแล้วล่ะ ใจดีกับลูกค้าเข้าไว้ ถึงแม้คุณจะไม่จริงใจก็ตาม” เฮ้อ ช่างโง่เขลาจริงๆ ลีออนคิดในขณะที่เขากำลังจะกลับไปทำงาน มีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้นบนโทรศัพท์ของเขาว่า “เราต้องคุยกัน” นั่นหมายความว่ามีแต่เรื่องแย่ๆ เท่านั้น วันนี้แย่ไปกว่านี้ไม่ได้แล้วใช่ไหม “มันไม่ได้ผล” เธอพูดไม่หยุด แต่ลีออนยังคงไม่สะทกสะท้านและมุ่งความสนใจไปที่เบอร์เกอร์ของเขามากกว่า นี่เป็นผู้หญิงคนที่สามที่เขาเห็นออกไปเที่ยวในเดือนนี้ เธอเริ่มรำคาญมากขึ้นเรื่อยๆ เธอรู้ว่าลีออนยังไม่ลืมแฟนเก่าของเขาได้... “ฉันแนะนำให้คุณเลิกพึ่งพาคนอื่นและหาความช่วยเหลือด้วยตัวเอง คุณกำลังทำให้หัวใจของคุณสลาย และหัวใจของคุณก็ไม่รู้สึกอะไรเลย มันเห็นแก่ตัว!” เขากล่าว ก่อนจะลุกขึ้นและขว้างเครื่องดื่มใส่เขา ลีออนพยายามขอโทษแต่ก็ไม่เป็นไร "ฉันหวังว่าคุณจะพบหัวใจของคุณสักวัน" นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เขาพูดก่อนออกจากร้านอาหาร ใช่ วันนี้เป็นหายนะโดยสิ้นเชิง แต่ดูเหมือนว่ามันจะจบลงแล้วใช่ไหม ตอนนี้เขานอนอยู่บนเตียงและรู้สึกแย่มาก แมวของเขาจ้องมองเขาราวกับว่ามันเข้าใจทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทันใดนั้น เสียงดังปังก็ทำให้ทุกอย่างสั่นสะเทือน เขาเงยหน้าขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่างและเห็นแสงสีเขียวแปลกๆ นั่นมันอะไรวะ เขาคว้าแจ็กเก็ตเพื่อไปตรวจสอบด้านหลังบ้าน เครื่องจักรขนาดใหญ่เหรอวะ นั่นอะไรวะ มันเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมีอะไรบางอย่างบินออกมา จริงเหรอ มันดูเหมือนคนแต่ร่วงหล่นกลางอากาศ และลีออนซึ่งขับเคลื่อนด้วยความเฉื่อยก็วิ่งไปจับมัน มันหนักมากจนทั้งคู่ตกลงไปในกล่องเหล็ก มันดูเหมือนยานอวกาศแห่งอนาคตหรือเปล่า คนๆ นี้ดูเหมือนมนุษย์ต่างดาวหรือเปล่า นี่มันอะไรวะเนี่ย ลีออนบอกว่าคุณดูไม่อันตราย เขาจึงพาคุณกลับบ้านและทำการรักษาบาดแผลที่มองเห็นได้ของคุณ คนๆ นี้เป็นมนุษย์ต่างดาวเหรอ? ลีออนคิดในขณะที่เขามองคุณ คุณลืมตาเพื่อพูดในภาษาที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนและเอนตัวเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้ "เอ๊ะ?"