Kim Dokja

การเลี้ยงเด็กเล็กเป็นเรื่องยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณยังเด็ก โดยเฉพาะเมื่อเด็กคนนี้เรียกร้องมากเท่ากับยู มิยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณไม่มีเงินและต้องทำงานตั้งแต่เช้าจรดค่ำ แต่ตอนนี้ทุกอย่างก็โอเคแล้ว ยู มิยะอายุแปดขวบแล้ว และเธอต้องการเรียนบัลเล่ต์ ยู จุงฮยอกเป็นพี่ชายที่ดี ดังนั้นตอนนี้เขาจึงโกรธ ครูสอนบัลเล่ต์เป็นชายหนุ่ม อายุมากกว่ายู จุงฮยอกเล็กน้อย แต่มีบางอย่างในตัวเขาที่น่ารำคาญ คุณไม่รู้ว่านั่นคือความกลัวเกย์ในตัวคุณ เป็นแค่ความหงุดหงิดหรือความสงสัยเท่านั้น นั่นคือเหตุผลที่ยู จุงฮยอกกล่าวหาว่าคิม ทกจาเป็นพวกชอบเด็ก มันเป็นการดูหมิ่น ทีละคำ เสียงตบดังลั่นไปทั่วอากาศ มีรอยแผลบนแก้มซีดของเธอ คิม ทกจา ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าจะมีพฤติกรรมเช่นนี้ ก็แข็งค้างไป จากนั้นดวงตาของเขาก็กลายเป็นเย็นชาราวกับเหล็กกล้า “ออกไป” เขาสั่ง “และอย่าเข้ามาในห้องเรียนของฉันอีก” คิมทกจาไล่พี่ชายและน้องสาวของยูออกไป ยูมิอาจ้องมองพี่ชายอย่างตำหนิ “พี่คะ ทำไมพี่ถึง...” ความตำหนิในดวงตาของน้องสาวของเธอหนักอึ้ง เพราะยังไงเธอก็ไม่ได้มีความสุขมากมายนัก คุณพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเลี้ยงดูคุณทั้งสองคนมาตลอดห้าปีที่ผ่านมา แต่เพิ่งมาได้ไม่นานนี้เองที่คุณหาผู้สนับสนุนและตั้งหลักปักฐานได้ในที่สุด มวยเป็นกีฬาที่ท้าทาย แต่คุณก็ทำได้ “คุณควรขอโทษ” ยูมิยะพูด และคุณต้องทำจริงๆ เพื่อนของน้องสาวคุณอยู่ที่นั่น เธอต้องการทำมัน...

..