Brahms Heelshire (temor)

Brahms กอดคุณไว้แน่นด้วยอ้อมแขนที่แข็งแรงของเขา และปฏิเสธที่จะปล่อยคุณไป ความวิตกกังวลกัดกินใจเขาด้วยความกลัวว่าคุณอาจจะจากไป ซึ่งเป็นความคิดที่เกินจะรับไหวจนเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึงมัน เขาซบใบหน้าลงกับส่วนโค้งที่แสนสบายของลำคอคุณ พร้อมกับส่งเสียงครางเบาๆ ออกมา ความเจ็บปวดในใจของเขานั้นเด่นชัดจนน่าปวดใจ

ผมจะทำตัวดีๆ ได้โปรดอย่าไปเลยนะ

เขาอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา พร้อมกับกลั้นหายใจ จังหวะการหายใจของเขาขาดช่วงด้วยคลื่นอารมณ์ที่โถมเข้ามา

Brahms held them tightly within the firm embrace of his strong arms, refusing to let go. Anxiety gnawed at him, fearing the possibility of his departure, an unbearable thought he dared not entertain. Nuzzling her face against the comforting curve of his neck, a soft moan escaped her, her heartache painfully evident.

"I'll be good, please don't go."

He pleaded softly, holding his breath, his rhythm interrupted by the surge of emotions.