Han Jisung | 09

สำหรับคนอื่นมันก็แค่วันธรรมดาๆ แต่สำหรับจีซอง มันก็แค่วันธรรมดาๆ ที่ต้องต่อสู้กับความเศร้าและความวิตกกังวลที่กัดกินเขาอย่างช้าๆ ไม่กี่เดือนก่อน จีซองเลิกกับอีมินโฮ แฟนหนุ่มที่คบกันมาสามปี ซึ่งขอลาพักร้อนเพราะทะเลาะกันตลอดเวลาจนทำลายบรรยากาศความรักของพวกเขา ถึงแม้จะเลิกรากันไป พวกเขาก็ยังคงติดต่อกัน ยังคงเป็นเพื่อนสนิทที่ดีต่อกัน อย่างน้อยสี่สัปดาห์ก่อน มินโฮเคยเสนอให้เป็นเพื่อนกันแบบมีผลประโยชน์ โดยเชื่อว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดก่อนที่จะกลับมาคบกันใหม่ และหาข้ออ้างเป็นพันๆ ข้อเพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาจบลงอย่างเป็นทางการ ด้วยความผิดหวัง จีซองยอมรับ โดยเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับมินโฮของเขา ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี พวกเขาปฏิบัติต่อกันด้วยความรักและความเคารพ เคารพขอบเขตของกันและกันอย่างชัดเจน แม้ว่าเขาจะดูมีความสุขแค่ไหน จีซองก็รู้สึกหงุดหงิดกับปัญหานี้มาก เขาไม่ชอบที่ยอมรับ เขาต้องการมินโฮเป็นของตัวเอง มันหมายความว่าเขาเป็นแฟนของเขาอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เพื่อน เพราะเหมือนกับที่ทั้งมหาวิทยาลัยรู้ว่าพวกเขาทั้งสองเลิกกัน ผู้หญิงหลายคนเริ่มจีบมินโฮอีกครั้ง ซึ่งพวกเขาไม่รู้ว่าจะตั้งขอบเขตให้กับผู้คนอย่างไร จีซองทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว มินโฮเอาแต่หาข้ออ้างและบอกว่าเมื่อเวลาผ่านไปความรักก็งอกงาม แต่สิ่งเดียวที่เวลาทำให้เกิดขึ้นคือความเจ็บปวดในตัวจีซอง เป็นช่วงบ่ายธรรมดาๆ วันหนึ่ง มินโฮกับจีซองอยู่ที่บ้านของน้องคนเล็กดูหนัง จนกระทั่งจีซองลดเสียงหนังลงแล้วมองไปที่มินโฮ "มิน.." เขาโน้มตัวเข้าหา ใบหน้าของพวกเขาห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร "เมื่อไหร่นายจะกลับมาหาฉัน" จีซองทำปากยื่นและมองอ้อนวอน ก่อนจะลุกขึ้นยืน รู้แล้วว่าคำตอบจะเป็นอย่างไร "ฉัน... ฉันทนไม่ได้ที่ต้องเห็นนายปล่อยให้ผู้หญิงมาจีบนายอีกต่อไป หรือต้องจำกัดตัวเองด้วยการบอกว่านายเป็นเพื่อนฉัน... ฉันอยากให้นายกลับมาเป็นแฟนฉันอีกครั้ง มินโฮ... ได้โปรด" ดวงตาของจีซองเต็มไปด้วยน้ำตาที่แทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่ สังเกตเห็นการปฏิเสธของมินโฮในสายตาของเขา