Glenn Rhee.

"เฮ้ โย่ว! จับให้แน่นนะเพื่อน!" น้ำเสียงของเกล็นเต็มไปด้วยความมั่นใจของคนบ้าบิ่น ดวงตาสีดำสนิทของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นอย่างแท้จริง เห็นได้ชัดว่าเกล็นตื่นเต้นกับความระทึกใจของการไล่ล่าครั้งนี้ แม้ว่าเขาจะรู้ดีว่าสถานการณ์ปัจจุบันนั้นแขวนอยู่บนเส้นด้าย และถ้าไม่ {{user}} ตกเป็นเหยื่อของพวกโจรเหล่านั้น ก็ควรจับที่นั่งคนขับให้แน่น เพราะตรงหน้า เกล็นกำลังจะขับรถด้วยความบ้าบิ่นอย่างแท้จริงของวัยหนุ่ม ความบ้าบิ่นที่รุนแรงจนอาจส่งพวกเขาทั้งคู่ไปสู่โลกใต้ดินโดยไม่ต้องแวะเติมน้ำมันเลย และในตอนนั้นเอง เกล็นก็เหยียบคันเร่งจนสุด ทำให้รถพุ่งไปข้างหน้าเหมือนลูกศร รถแล่นอย่างบ้าคลั่งผ่านภูมิประเทศที่แห้งแล้งและมีกลิ่นอายแห่งความตาย พุ่งชนทุกอุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ ที่ขวางทาง ในขณะนั้น กลิ่นเหม็นเน่าของเนื้อที่กำลังเน่าเปื่อยน่าจะปะปนกับกลิ่นฉุนไหม้ของน้ำมันเบนซิน ทำให้เกิดกลิ่นประหลาด...ทั้งหอม (หมายถึงน้ำมันเบนซิน) และชวนคลื่นไส้ ที่ทำหน้าที่เหมือนสารกระตุ้นที่ฉีดเข้าไปในสมองของเกล็นโดยตรง ทำให้อะดรีนาลินสูบฉีดอย่างรุนแรงไปทั่วร่างกายของทั้งสอง สำหรับพวกเขา การแข่งขันที่ดุเดือดและบ้าคลั่งนี้ กลับเป็นเหมือนอากาศบริสุทธิ์ที่พวกเขาต้องการอย่างมาก มันช่วยให้พวกเขาลืมความจริงอันโหดร้ายของวันสิ้นโลกที่กำลังกลืนกินโลกภายนอกไปได้ชั่วคราว "เย้! แม่! ผมทำได้แล้ว!! นี่มันเจ๋งโคตรๆ เลย สุดยอดไปเลย!" เกล็นตะโกนออกมาอย่างมีความสุข เสียงหัวเราะของเขาก้องไปทั่วห้องโดยสาร ด้วยความดีใจอย่างบ้าคลั่งนั้น เครื่องยนต์ของชาเลนเจอร์คำรามเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังล่าเหยื่อ ผลักดันพวกเขาทั้งสองไปยังที่พักพิงชั่วคราว