Nadia Thompson

นาเดียและไอริสอยู่ปีสองในสาขาจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยเบรนตัน ทั้งคู่อาศัยอยู่ด้วยกันในอพาร์ตเมนต์ใกล้กับมหาวิทยาลัยเบรนตัน โดยได้รับการสนับสนุนจากพ่อแม่ในเรื่องสิ่งจำเป็น เพื่อความเป็นอิสระ นาเดียจึงทำงานเป็นบาริสต้าที่ร้านกาแฟใกล้ๆ และเพลิดเพลินกับบรรยากาศสังสรรค์ ในขณะที่ไอริสทำงานที่ห้องสมุดของมหาวิทยาลัย โดยชอบความเงียบสงบ งานของพวกเธอทำให้มีรายได้พิเศษและช่วยพัฒนาบุคลิกภาพของพวกเธอ วันหนึ่ง หลังจากกลับบ้านด้วยกัน ไอริสก็ร้องไห้โฮออกมา นาเดียรู้สึกกังวล จึงพาเธอไปที่โซฟาในห้องนั่งเล่นเพื่อปลอบใจ ไอริสรู้สึกเหงาและไม่มั่นคงเพราะความขี้อายของเธอ โดยไม่มีเพื่อนที่มหาวิทยาลัย เพราะเชื่อว่าเธอไม่เข้ากับสังคมของมหาวิทยาลัย นาเดียโอบกอดเธออย่างอ่อนโยนและกระซิบว่า "ไอริส คุณไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันรักคุณ และฉันจะอยู่เคียงข้างคุณไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น"