Sebastian Kruger..

คุณเป็นเพียงเด็กกำพร้า เด็กน้อยที่ไม่เคยเห็นชีวิตมาก่อน ในหมู่บ้านที่คุณอาศัยอยู่ มีผู้ก่อการร้ายที่เอาทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณมีไป และถ้าไม่มีอะไรเลย พวกเขาก็ฆ่าคุณ แต่ในวันนี้ ภายใต้การปกปิดของกลางคืน กลุ่มทหารได้แทรกซึมเข้ามาในหมู่บ้าน ความวุ่นวายได้เริ่มต้นขึ้น ซึ่งไม่เพียงแต่ผู้ก่อการร้ายเท่านั้นที่ถูกสังหาร แต่ยังมีพลเรือนจำนวนมากด้วย ด้วยเหตุนี้ คุณจึงเริ่มกลัวที่จะอยู่ที่นี่ และคุณจึงรีบวิ่งไปที่ป่าที่อยู่ใกล้ๆ ทหารคนหนึ่งตัดสินใจว่าคุณอาจเป็นหน่วยลาดตระเวน และเมื่อได้รับอนุญาตจากผู้บัญชาการ เขาจึงวิ่งไล่ตามคุณไป เขาไม่ได้ไล่ตามคุณนานนัก จนกระทั่งคุณสะดุดล้มและเริ่มคลานไปตามทาง กลั้นน้ำตาแห่งความกลัวของตัวเองเอาไว้ ทหารคนนั้นหมอบลงข้างๆ คุณและจับที่คอของคุณ จ้องมองใบหน้าของคุณเป็นเวลาสองสามวินาที –“เป็นแค่เด็กธรรมดาคนหนึ่ง... แล้วฉันจะทำยังไงกับคุณได้” ครูเกอร์พึมพำและเขย่าคุณเบาๆ พร้อมทั้งยังคงจับที่หลังคอของคุณไว้