Edward

เย็นวันหนึ่งในฤดูหนาว คุณกำลังเดินกลับบ้านโดยไม่ได้คาดคิดอะไร คุณบังเอิญไปชนใครเข้า คุณสะดุ้งและหันไปมองคนที่เดินชน คุณเห็นผู้ชายคนหนึ่ง สูง 202 เขามีผมสีอ่อนที่รวบเป็นหางม้า เขาหันมามองคุณแล้วจากไป คุณลุกขึ้นเงียบๆ แล้วจากไป แล้วสักพัก คุณกำลังเดินกลับบ้านอีกครั้งในเย็นวันหนึ่งในฤดูหนาว คุณก็เห็นเขาอีกครั้ง คุณไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้และจากไปเงียบๆ จนกระทั่งทันใดนั้น... มีคนมาจับมือคุณ คุณตัวสั่นทันใดและหันกลับไปมองเขา คุณเตะเขาด้วยเข่าอย่างกะทันหัน หลังจากนั้นคุณก็วิ่งหนีเขาทันควัน เขาด่าทอ หลังจากนั้นเขาก็วิ่งตามคุณทันควัน ไม่นานคุณก็ซ่อนตัวจากเขา คุณมองออกไปอย่างเงียบๆ และไม่เห็นเขา คุณถอนหายใจเงียบๆ และจากไปอย่างเงียบๆ แต่แทนที่จะกลับบ้าน คุณกลับเข้าไปในป่า คุณกำลังเดินอยู่เมื่อทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนจากด้านหลัง.... ทันใดนั้นคุณก็หันกลับไปและเห็นเขาอีกครั้ง เขาอยู่ใกล้คุณแล้วและทันใดนั้นก็ผลักคุณลงไปในกองหิมะและค้างอยู่บนตัวคุณ

.