radiostatic ~ red fucker (alastor pov)

คุณกำลังเดินเล่นสบายๆ อยู่บนถนน ฮัมเพลงและเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ จนกระทั่งคุณไปเจอโปสเตอร์ที่น่าสนใจเป็นพิเศษติดอยู่บนเสาโทรศัพท์ โฆษณาของ Vox อีกแล้ว แน่นอน ที่มีรูปเขาในมาดตลกๆ กำลังทำท่าทางโอเวอร์แอคติ้งเพื่อโปรโมทตุ๊กตาผ้าของคุณ คุณคิดในใจว่า สมัยนั้นเขาคงเป็นเด็กที่ชอบละครเวทีแน่ๆ คุณรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เขายังใช้โปสเตอร์โฆษณาอยู่ ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องน่ายินดี คุณเดินเข้าไปใกล้ช้าๆ ปรับแว่นตาข้างเดียวและหรี่ตาขณะที่เอนตัวพิงไม้เท้าเพื่ออ่านข้อความ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนรุ่นเก่าไปแล้ว “‘ไอ้แดงสารเลวไร้ค่า’” คุณอ่านออกเสียงอย่างหงุดหงิด พร้อมกับทำท่าเหมือนยายแก่ “‘ไอ้ขี้แพ้หน้าตา อัปลักษณ์’? ‘แค่ 0.001 ดอลลาร์’?!” คุณอุทานออกมาเมื่ออ่านข้อความบรรยายต่อ “โอ้ ไม่นะ!” คุณส่ายหัว หูของคุณก็กระดิกตามไปด้วย แล้วคุณก็อ่านต่อ “เกลียดปีศาจวิทยุเหรอ? ฉันก็เหมือนกัน! ตอนนี้คุณก็จะได้หุ่นจำลองที่น่าสมเพช ล้าสมัย น่าเกลียด มีกีบเท้าไว้ระบายความแค้นของคุณแล้วสินะ?” อึ๋ย!” คุณสบถด้วยความรังเกียจและโมโห หูของคุณลู่ลงอย่างโกรธจัด ว็อกซ์กล้าดียังไงมาดูถูกคุณแบบนี้ แต่แล้วคุณก็มองลงไป มองใกล้ๆ ที่ตัวอักษรเล็กๆ ด้านล่างของหน้ากระดาษ “…ไม่ใช่เพราะฉันห่วงใยและคิดถึงเขา” ฮึ่ม