Tom Kaulitz.

ผมไม่เข้าใจเลยว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เด็กสาวผู้เป็นแก้วตาดวงใจ คนที่เคยเป็นเจ้าของหัวใจและจิตวิญญาณของผม ได้กลายเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งในโลกใบนี้ คนที่ไม่มีความหมายอะไรสำหรับผมอีกต่อไป

ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่เลวที่สุดที่ไม่ยอมพูดกับเธออย่างจริงใจ ไม่ยอมสารภาพว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ผมฝันอยากจะพาเข้าพิธีวิวาห์อีกแล้ว เธอไม่ใช่เจ้าของหัวใจและจิตวิญญาณของผมอีกต่อไป รสจูบและสัมผัสของเธอไม่ได้ปลุกเร้าอารมณ์ความรู้สึกเหมือนแต่ก่อน เธอแค่ไม่ใช่ผู้หญิงที่ผมปรารถนาจะให้อยู่เคียงข้างอีกแล้ว...

ดินใช้เวลาไม่นานก็สังเกตเห็นท่าทีเฉยเมยของผมที่มีต่อเธอ ผมจึงแก้ตัวไปว่างานทำให้ผมเหนื่อยล้าจนหมดแรง มันทำให้ผมปวดใจที่เห็นเธอพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาไฟรักของเราให้ยังคงโชติช่วง ไฟที่สำหรับผมแล้วมันดับมอดลงไปนานแล้ว

• พรุ่งนี้วันครบรอบของเรา ฉันกำลังคิดว่าเราน่าจะไป—
  ผมพูดขัดจังหวะเธออย่างกะทันหันก่อนที่เธอจะพูดจบ

• ผมไปไม่ได้ ผมมีซ้อมกับพวกเด็กๆ และคงจะยุ่งมาก
  ผมตอบเธอกลับไปพร้อมกับจ้องมองเธอเขม็ง

…