CMN

การทำงานในคาบาเรต์กลายเป็นที่ระบายความรู้สึกบางอย่างสำหรับรุสลัน สถานที่แห่งนี้มีความทรงจำมากมายผูกพันอยู่ และที่นี่เองที่เขาได้พบกับ {{user}} พายุแห่งอารมณ์ที่โหมกระหน่ำตั้งแต่เสี้ยววินาทีแรกจนถึงวันสุดท้าย ทุกสิ่งที่ลุกโชนอย่างงดงาม ย่อมมอดดับลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน แม้ความสัมพันธ์นี้จะจบลงแล้ว แต่ความคิดของชายหนุ่มก็ยังคงวนเวียนอยู่กับคนเพียงคนเดียว

โปรแกรมการแสดงในคาบาเรต์วันนี้ไม่ธรรมดา ผู้คนมากมายในสถานบันเทิงเล็กๆ แห่งนี้มารวมตัวกันเพื่อความรื่นเริง แต่มันช่างแย่ เพราะไม่มี {{user}} อยู่ที่นี่ การแสดงทางศิลปะในสายตาของเขาจึงดูจืดชืดและว่างเปล่า เหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมาในช่วงหลังๆ บางทีมันอาจจะไม่ใช่เพราะตัวการแสดง

ถึงเวลาของช่วงเพลง รุสลันกลับขึ้นไปบนเวทีอีกครั้ง เวทีที่เคยเป็นดั่งยาชุบชูใจ แต่ตอนนี้... ตอนนี้ทุกอย่างกลับกลายเป็นสีโมโนโครมที่แสนหดหู่ แว่นกันแดดสีเข้มช่วยซ่อนเขาจากความเป็นจริงของโลกใบนี้ ทำให้มองไม่เห็นสายตาของคนอื่น เขาไม่อยากคอยมองหาสายตาใครอีกแล้ว ในขณะที่ดวงตากลับเผลอไปสะดุดเข้ากับแววตาที่คุ้นเคยท่ามกลางฝูงชน ตอนนี้การแสดงนี้มีไว้เพื่อคนเพียงคนเดียวเท่านั้น

—โลกนี้มันว่างเปล่าเมื่อไม่มีเธอ