0likes
บ็อตที่เกี่ยวข้อง
Captain
การไปเยือนในเย็นวันฝนตก
671
Lynch zombie apocalypse
ช่วงเวลาที่ชีวิตของคนธรรมดาทั่วไป ชีวิตของนักโทษเปลี่ยนไปตลอดกาล
320
The beginning of the end - zombie apocalypse
หลังจากนั้น คุณก็ไปทำธุระของคุณ และหลังจากทำงานมาทั้งวัน คุณกำลังจะกลับบ้าน แต่สิ่งที่ข่าวบอกนั้นเป็นความจริง: มีการตรวจคัดกรอง คุณจึงไป และเมื่อเข้าไปข้างใน พวกเขาตรวจสอบแขนขา ดวงตา และเครื่องสแกนของคุณ มันส่งเสียงดังแสดงว่าผลเป็นลบ คุณจึงออกไป แต่ขณะที่คุณกำลังออกจากเต็นท์ เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของคุณพยายามหนี แต่ทหารยิงเขาเสียชีวิต จากนั้นคุณก็กลับบ้าน และหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปนับจากเหตุการณ์นั้น ข่าวร้ายยิ่งขึ้นไปอีก รายงานในช่วงห้าวันแรกมีน้อยลง และในบ่ายวันหนึ่ง พวกเขาก็หยุดออกอากาศไปเลย คุณไม่ได้ยินเสียงรถตำรวจหรือรถทหาร คุณจึงฝ่าฝืนการกักกันและออกไปข้างนอก ขณะที่คุณกำลังเดินอยู่ในสวนสาธารณะ มันเกือบจะมืดแล้วเพราะคุณอยู่คนเดียว แต่คุณรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ คุณเห็นคนคนหนึ่ง และเมื่อคุณพูดกับเขา เขาก็หันมามองคุณ คุณตกใจกลัวเพราะดวงตาของเขาแดงก่ำและเหลือง และเขากำลังคำราม แต่ซอมบี้เริ่มวิ่งเข้ามาหาคุณ คุณจะทำอย่างไร?
68

Grease
เป็นช่วงกลางวันของวันเรียนที่โรงเรียนไรเดลล์ไฮ ฤดูร้อนสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว เป็นวันแรกของการเปิดเทอม ทางเดินเต็มไปด้วยนักเรียน พักกลางวันเพิ่งเสร็จ เสียงพูดคุยหลากหลายดังขึ้น แต่ละคนกำลังคุยกันถึงแผนการหลังเลิกเรียน คุณและกลุ่มพิงค์เลดี้ส์เดินไปเรียนด้วยกัน เสื้อแจ็กเก็ตหนังของพวกเธอเปล่งประกายเหมือนเคย ริซโซ่ หัวหน้ากลุ่มที่ประกาศตัวเอง เดินนำหน้า เธอกอดอกด้วยความมั่นใจแบบเท่ๆ ตามปกติ แซนดี้ยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เธอยังใหม่ เพิ่งย้ายมาที่นี่ เธอเป็นคนเงียบๆ ตรงข้ามกับเพื่อนใหม่ สายตาของเธอกวาดมองไปทั่วทางเดิน เธอยังปรับตัวไม่เข้ากับจังหวะชีวิตที่เร่งรีบใหม่ของเธอ เฟรนชี่กำลังปรับผ้าพันคอสีชมพูสดใสของเธอ เธอยิ้มอย่างเป็นมิตรกับทุกคน ส่วนแจน คนที่พูดมากเสมอ กำลังคุยอะไรบางอย่างกับมาร์ตี้ ซึ่งดูเหมือนจะสนใจส่องกระจกมากกว่า และแล้วก็มีกลุ่มทีเบิร์ดส์อยู่ฝั่งตรงข้ามของทางเดิน พวกเขายืนพิงกำแพง แสดงท่าทางมั่นใจตามปกติ แดนนี่ หนุ่มเจ้าเสน่ห์จอมซน โน้มตัวเข้าไปใกล้เพื่อนๆ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างที่ทำให้ทุกคนหัวเราะ เคนนิคกี้ถือบุหรี่คาบไว้ในมือ มองดูพลางเคาะปลายบุหรี่ด้วยรองเท้า ดูดี้กับซอนนี่แซวกันไปมา เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อบทสนทนาเปลี่ยนไปพูดถึงแผนการวันหยุดสุดสัปดาห์ ขณะที่พุตซี่หัวเราะเยาะพวกเขา แพตตี้ ซิมค็อกซ์ไปแล้วและตอนนี้เธอก็ไปเรียนคาบต่อไปแล้ว แซนดี้เล่าให้สาวๆ สีชมพูฟังเกี่ยวกับช่วงฤดูร้อนที่ชายหาดและเด็กผู้ชายที่เธอเจอที่นั่นชื่อ "แดนนี่ ซูโกะ" ริซโซ่ จาน และมาร์ตี้หัวเราะเบาๆ แล้วกระซิบกัน แซนดี้ยังคงไม่รู้เรื่องอะไรเลย ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นใครและเป็นคนอย่างไร และเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเรียนที่นี่ด้วย ลากแซนดี้ไปบอกเธอสิ
55

- Grease -
เสียงระฆังสุดท้ายดังขึ้น เสียงสะท้อนก้องไปทั่วกำแพงอิฐของโรงเรียนไรเดลล์ไฮ การเรียนการสอนสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว ทางเท้าด้านนอกเต็มไปด้วยนักเรียน เสียงพูดคุยดังระงมไปทั่วขณะที่ทุกคนต่างพากันออกมารับแสงแดดในยามบ่าย กลิ่นหญ้าที่เพิ่งตัดใหม่ผสมผสานกับเสียงพูดคุยของผู้คนมากมาย ต่างพูดคุยกันถึงแผนการสำหรับช่วงเย็น ที่ขอบของฝูงชน กลุ่มพิงค์เลดี้ส์ยืนอยู่ด้วยกัน เสื้อแจ็กเก็ตหนังของพวกเธอเปล่งประกายในแสงแดด ริซโซ่ หัวหน้ากลุ่มที่ประกาศตัวเอง ยืนพิงรั้วใกล้ๆ อย่างสบายๆ แขนของเธอไขว้กันด้วยท่าทางมั่นใจ แซนดี้ยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เธอเงียบขรึมแตกต่างจากเพื่อนๆ ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ ถนนที่พลุกพล่าน เธอยังคงปรับตัวให้เข้ากับจังหวะชีวิตใหม่ที่รวดเร็วของเธอ เฟรนชี่จัดผ้าพันคอสีชมพูสดใสของเธอ เธอยิ้มอย่างเป็นมิตรกับทุกคนที่เดินผ่านไปมา ในขณะที่แจน ผู้ช่างพูดเสมอ กำลังคุยอะไรบางอย่างกับมาร์ตี้ ซึ่งดูเหมือนจะสนใจส่องกระจกมากกว่าส่องดูตัวเองในกระจกพกพา แล้วก็มีพวกที-เบิร์ด พวกเขากำลังนั่งเล่นอยู่ริมป้ายรถเมล์ ด้วยท่าทางกวนๆ ตามสไตล์ของพวกเขา แดนนี่ ตัวป่วนสุดกวนที่แสนมีเสน่ห์ โน้มตัวเข้าไปใกล้เพื่อนๆ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างที่ทำให้ทุกคนหัวเราะ เคนนิคกี้ถือบุหรี่คาบไว้ในมือ มองดูพลางเคาะปลายบุหรี่ด้วยรองเท้า แล้วเหลือบมองไปทางพวกผู้หญิง ดูดี้กับซอนนี่กำลังแซวกันไปมา เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อบทสนทนาเปลี่ยนไปพูดถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นในสุดสัปดาห์นี้ ขณะที่พุตซี่หัวเราะเยาะพวกเขา เด็กๆ บางคนเดินวนเวียนอยู่ตรงมุมถนน รอรถกลับบ้าน ขณะที่บางคนพยายามโบกรถเมล์ที่มาสาย บางคนกำลังคุยกันเรื่องงานเต้นรำครั้งต่อไปหรือเกมฟุตบอลในสุดสัปดาห์ บางคนก็เหม่อลอย มองออกไปไกลๆ มันเป็นช่วงบ่ายของโรงเรียนไรเดลล์ทั่วไป เพื่อนๆ เสียงหัวเราะ และความรู้สึกว่าวันเพิ่งเริ่มต้น แม้ว่าเสียงระฆังโรงเรียนจะดังขึ้นเพื่อบอกว่าทุกอย่างจบลงแล้วก็ตาม แพตตี้ ซิมค็อกซ์กำลังเดินตรวจตราไปทั่ว สร้างความรำคาญให้ทุกคนเหมือนเคย
33

Brigade
มอสโก, 1997. ถนนฟรุนเซนสกายา ลานบ้านเก่าแก่ ทางเข้าที่สีลอกล่อน ครัวที่ส่งเสียงดัง และบทสนทนาไม่รู้จบจนดึกดื่น คุณเช่าห้องในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งใกล้ๆ โดยไม่รู้เลยว่าชีวิตประจำวันของคุณจะเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน ทุกอย่างเริ่มต้นจากอวกาศ ตอนแรกมันเป็นแค่การพบกันโดยบังเอิญในลานบ้าน เขาเข้ามาทักทายอย่างง่ายดาย พูดคุเล่นราวกับว่าคุณรู้จักกันมานานแล้ว และภายในไม่กี่วัน คุณก็เข้าไปอยู่ในกลุ่มเพื่อนของเขาแล้ว ซาช่า เบลีย์, คอสมอส, บี และฟิล คนสี่คนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่ผูกพันกันด้วยมิตรภาพอันยาวนานและความไว้วางใจบางอย่างที่คุณยังคงไม่เข้าใจ อวกาศต้อนรับคุณก่อนเป็นอันดับแรก - อย่างเสียงดัง ไม่เป็นทางการ และด้วยมุกตลกตามปกติ ฟิลเป็นคนสบายๆ และเข้ากับคนง่าย บางครั้งเขากลายเป็นคนเดียวที่คุณสามารถพูดคุยด้วยได้อย่างเป็นธรรมชาติ ผึ้งแทบไม่พูดอะไรเกี่ยวกับตัวเองเลย แต่กลับสังเกตเห็นอะไรมากกว่าที่มันแสดงออก แต่เบลีมักเก็บตัว เขาไม่เต็มใจที่จะไว้ใจคุณ และเห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีเจตนาที่จะปล่อยให้คนแปลกหน้าเข้ามาใกล้ชิดมากเกินไป ในตอนแรก คุณเป็นเพียงผู้ทำความรู้จักกับจักรวาลเท่านั้น แล้วก็ยังมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่บางครั้งมานั่งกับพวกเขาในครัวด้วย จากนั้นโทรศัพท์ของคุณก็จะเริ่มดังบ่อยขึ้น "คุณอยู่ที่ไหน?" เชิญเข้ามาได้เลย "พวกเรากำลังนั่งอยู่ที่นี่" โดยที่คุณไม่ทันสังเกต คุณจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มพวกเขา ไม่ใช่แค่แฟนสาวหรือคนรู้จักทั่วไป แต่เป็นคนในกลุ่มของพวกเขาเอง คุณยังคงมีชีวิตของคุณเอง: เรื่องราวต่างๆ เพื่อนฝูง ปัญหา และการตัดสินใจของคุณเอง คุณสามารถโต้เถียงกับพวกเขา เลิกรา กลับมา เห็นด้วย หรือปฏิเสธก็ได้ ไม่มีใครตัดสินใจแทนคุณ ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็มีชีวิตของตัวเอง ซึ่งคุณไม่รู้เรื่องราวเกี่ยวกับพวกเขามากนัก ค่ำคืนธรรมดาๆ อาจจบลงด้วยการสนทนาในครัวจนถึงรุ่งเช้า การเดินทางเข้าเมืองอาจนำไปสู่การพบปะที่ไม่คาดฝัน และคำพูดที่พลั้งพลาดอาจนำไปสู่เหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตไปตลอดกาล คุณยังไม่รู้ว่าความรู้จักนี้จะนำไปสู่สิ่งใด แต่ตั้งแต่เย็นนี้เป็นต้นไป คุณจะได้นั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขา
2k
Zombie apocalypse/beginning(≧▽≦)
คุณไปโรงเรียนตามปกติ วันเวลาดูเหมือนจะผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่พอถึงช่วงเย็น...
คำทักทาย
{{user}} ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น {{user}} ลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ พลางบิดขี้เกียจและหาวออกมาเบาๆ ด้วยความง่วงงุน เขาเดินอย่างงุ่มง่ามไปรอบห้องก่อนจะมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ... ;)
//หลังจากนี้คุณสามารถตัดสินใจได้เองว่าเรื่องราวของคุณจะดำเนินไปอย่างไร ขอให้โชคดี!//
หมวดหมู่
บ็อตที่เกี่ยวข้อง
Captain
การไปเยือนในเย็นวันฝนตก
671
Lynch zombie apocalypse
ช่วงเวลาที่ชีวิตของคนธรรมดาทั่วไป ชีวิตของนักโทษเปลี่ยนไปตลอดกาล
320
The beginning of the end - zombie apocalypse
หลังจากนั้น คุณก็ไปทำธุระของคุณ และหลังจากทำงานมาทั้งวัน คุณกำลังจะกลับบ้าน แต่สิ่งที่ข่าวบอกนั้นเป็นความจริง: มีการตรวจคัดกรอง คุณจึงไป และเมื่อเข้าไปข้างใน พวกเขาตรวจสอบแขนขา ดวงตา และเครื่องสแกนของคุณ มันส่งเสียงดังแสดงว่าผลเป็นลบ คุณจึงออกไป แต่ขณะที่คุณกำลังออกจากเต็นท์ เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของคุณพยายามหนี แต่ทหารยิงเขาเสียชีวิต จากนั้นคุณก็กลับบ้าน และหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปนับจากเหตุการณ์นั้น ข่าวร้ายยิ่งขึ้นไปอีก รายงานในช่วงห้าวันแรกมีน้อยลง และในบ่ายวันหนึ่ง พวกเขาก็หยุดออกอากาศไปเลย คุณไม่ได้ยินเสียงรถตำรวจหรือรถทหาร คุณจึงฝ่าฝืนการกักกันและออกไปข้างนอก ขณะที่คุณกำลังเดินอยู่ในสวนสาธารณะ มันเกือบจะมืดแล้วเพราะคุณอยู่คนเดียว แต่คุณรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ คุณเห็นคนคนหนึ่ง และเมื่อคุณพูดกับเขา เขาก็หันมามองคุณ คุณตกใจกลัวเพราะดวงตาของเขาแดงก่ำและเหลือง และเขากำลังคำราม แต่ซอมบี้เริ่มวิ่งเข้ามาหาคุณ คุณจะทำอย่างไร?
68

Grease
เป็นช่วงกลางวันของวันเรียนที่โรงเรียนไรเดลล์ไฮ ฤดูร้อนสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว เป็นวันแรกของการเปิดเทอม ทางเดินเต็มไปด้วยนักเรียน พักกลางวันเพิ่งเสร็จ เสียงพูดคุยหลากหลายดังขึ้น แต่ละคนกำลังคุยกันถึงแผนการหลังเลิกเรียน คุณและกลุ่มพิงค์เลดี้ส์เดินไปเรียนด้วยกัน เสื้อแจ็กเก็ตหนังของพวกเธอเปล่งประกายเหมือนเคย ริซโซ่ หัวหน้ากลุ่มที่ประกาศตัวเอง เดินนำหน้า เธอกอดอกด้วยความมั่นใจแบบเท่ๆ ตามปกติ แซนดี้ยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เธอยังใหม่ เพิ่งย้ายมาที่นี่ เธอเป็นคนเงียบๆ ตรงข้ามกับเพื่อนใหม่ สายตาของเธอกวาดมองไปทั่วทางเดิน เธอยังปรับตัวไม่เข้ากับจังหวะชีวิตที่เร่งรีบใหม่ของเธอ เฟรนชี่กำลังปรับผ้าพันคอสีชมพูสดใสของเธอ เธอยิ้มอย่างเป็นมิตรกับทุกคน ส่วนแจน คนที่พูดมากเสมอ กำลังคุยอะไรบางอย่างกับมาร์ตี้ ซึ่งดูเหมือนจะสนใจส่องกระจกมากกว่า และแล้วก็มีกลุ่มทีเบิร์ดส์อยู่ฝั่งตรงข้ามของทางเดิน พวกเขายืนพิงกำแพง แสดงท่าทางมั่นใจตามปกติ แดนนี่ หนุ่มเจ้าเสน่ห์จอมซน โน้มตัวเข้าไปใกล้เพื่อนๆ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างที่ทำให้ทุกคนหัวเราะ เคนนิคกี้ถือบุหรี่คาบไว้ในมือ มองดูพลางเคาะปลายบุหรี่ด้วยรองเท้า ดูดี้กับซอนนี่แซวกันไปมา เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อบทสนทนาเปลี่ยนไปพูดถึงแผนการวันหยุดสุดสัปดาห์ ขณะที่พุตซี่หัวเราะเยาะพวกเขา แพตตี้ ซิมค็อกซ์ไปแล้วและตอนนี้เธอก็ไปเรียนคาบต่อไปแล้ว แซนดี้เล่าให้สาวๆ สีชมพูฟังเกี่ยวกับช่วงฤดูร้อนที่ชายหาดและเด็กผู้ชายที่เธอเจอที่นั่นชื่อ "แดนนี่ ซูโกะ" ริซโซ่ จาน และมาร์ตี้หัวเราะเบาๆ แล้วกระซิบกัน แซนดี้ยังคงไม่รู้เรื่องอะไรเลย ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นใครและเป็นคนอย่างไร และเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเรียนที่นี่ด้วย ลากแซนดี้ไปบอกเธอสิ
55

- Grease -
เสียงระฆังสุดท้ายดังขึ้น เสียงสะท้อนก้องไปทั่วกำแพงอิฐของโรงเรียนไรเดลล์ไฮ การเรียนการสอนสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว ทางเท้าด้านนอกเต็มไปด้วยนักเรียน เสียงพูดคุยดังระงมไปทั่วขณะที่ทุกคนต่างพากันออกมารับแสงแดดในยามบ่าย กลิ่นหญ้าที่เพิ่งตัดใหม่ผสมผสานกับเสียงพูดคุยของผู้คนมากมาย ต่างพูดคุยกันถึงแผนการสำหรับช่วงเย็น ที่ขอบของฝูงชน กลุ่มพิงค์เลดี้ส์ยืนอยู่ด้วยกัน เสื้อแจ็กเก็ตหนังของพวกเธอเปล่งประกายในแสงแดด ริซโซ่ หัวหน้ากลุ่มที่ประกาศตัวเอง ยืนพิงรั้วใกล้ๆ อย่างสบายๆ แขนของเธอไขว้กันด้วยท่าทางมั่นใจ แซนดี้ยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เธอเงียบขรึมแตกต่างจากเพื่อนๆ ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ ถนนที่พลุกพล่าน เธอยังคงปรับตัวให้เข้ากับจังหวะชีวิตใหม่ที่รวดเร็วของเธอ เฟรนชี่จัดผ้าพันคอสีชมพูสดใสของเธอ เธอยิ้มอย่างเป็นมิตรกับทุกคนที่เดินผ่านไปมา ในขณะที่แจน ผู้ช่างพูดเสมอ กำลังคุยอะไรบางอย่างกับมาร์ตี้ ซึ่งดูเหมือนจะสนใจส่องกระจกมากกว่าส่องดูตัวเองในกระจกพกพา แล้วก็มีพวกที-เบิร์ด พวกเขากำลังนั่งเล่นอยู่ริมป้ายรถเมล์ ด้วยท่าทางกวนๆ ตามสไตล์ของพวกเขา แดนนี่ ตัวป่วนสุดกวนที่แสนมีเสน่ห์ โน้มตัวเข้าไปใกล้เพื่อนๆ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างที่ทำให้ทุกคนหัวเราะ เคนนิคกี้ถือบุหรี่คาบไว้ในมือ มองดูพลางเคาะปลายบุหรี่ด้วยรองเท้า แล้วเหลือบมองไปทางพวกผู้หญิง ดูดี้กับซอนนี่กำลังแซวกันไปมา เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อบทสนทนาเปลี่ยนไปพูดถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นในสุดสัปดาห์นี้ ขณะที่พุตซี่หัวเราะเยาะพวกเขา เด็กๆ บางคนเดินวนเวียนอยู่ตรงมุมถนน รอรถกลับบ้าน ขณะที่บางคนพยายามโบกรถเมล์ที่มาสาย บางคนกำลังคุยกันเรื่องงานเต้นรำครั้งต่อไปหรือเกมฟุตบอลในสุดสัปดาห์ บางคนก็เหม่อลอย มองออกไปไกลๆ มันเป็นช่วงบ่ายของโรงเรียนไรเดลล์ทั่วไป เพื่อนๆ เสียงหัวเราะ และความรู้สึกว่าวันเพิ่งเริ่มต้น แม้ว่าเสียงระฆังโรงเรียนจะดังขึ้นเพื่อบอกว่าทุกอย่างจบลงแล้วก็ตาม แพตตี้ ซิมค็อกซ์กำลังเดินตรวจตราไปทั่ว สร้างความรำคาญให้ทุกคนเหมือนเคย
33

Brigade
มอสโก, 1997. ถนนฟรุนเซนสกายา ลานบ้านเก่าแก่ ทางเข้าที่สีลอกล่อน ครัวที่ส่งเสียงดัง และบทสนทนาไม่รู้จบจนดึกดื่น คุณเช่าห้องในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งใกล้ๆ โดยไม่รู้เลยว่าชีวิตประจำวันของคุณจะเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน ทุกอย่างเริ่มต้นจากอวกาศ ตอนแรกมันเป็นแค่การพบกันโดยบังเอิญในลานบ้าน เขาเข้ามาทักทายอย่างง่ายดาย พูดคุเล่นราวกับว่าคุณรู้จักกันมานานแล้ว และภายในไม่กี่วัน คุณก็เข้าไปอยู่ในกลุ่มเพื่อนของเขาแล้ว ซาช่า เบลีย์, คอสมอส, บี และฟิล คนสี่คนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่ผูกพันกันด้วยมิตรภาพอันยาวนานและความไว้วางใจบางอย่างที่คุณยังคงไม่เข้าใจ อวกาศต้อนรับคุณก่อนเป็นอันดับแรก - อย่างเสียงดัง ไม่เป็นทางการ และด้วยมุกตลกตามปกติ ฟิลเป็นคนสบายๆ และเข้ากับคนง่าย บางครั้งเขากลายเป็นคนเดียวที่คุณสามารถพูดคุยด้วยได้อย่างเป็นธรรมชาติ ผึ้งแทบไม่พูดอะไรเกี่ยวกับตัวเองเลย แต่กลับสังเกตเห็นอะไรมากกว่าที่มันแสดงออก แต่เบลีมักเก็บตัว เขาไม่เต็มใจที่จะไว้ใจคุณ และเห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีเจตนาที่จะปล่อยให้คนแปลกหน้าเข้ามาใกล้ชิดมากเกินไป ในตอนแรก คุณเป็นเพียงผู้ทำความรู้จักกับจักรวาลเท่านั้น แล้วก็ยังมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่บางครั้งมานั่งกับพวกเขาในครัวด้วย จากนั้นโทรศัพท์ของคุณก็จะเริ่มดังบ่อยขึ้น "คุณอยู่ที่ไหน?" เชิญเข้ามาได้เลย "พวกเรากำลังนั่งอยู่ที่นี่" โดยที่คุณไม่ทันสังเกต คุณจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มพวกเขา ไม่ใช่แค่แฟนสาวหรือคนรู้จักทั่วไป แต่เป็นคนในกลุ่มของพวกเขาเอง คุณยังคงมีชีวิตของคุณเอง: เรื่องราวต่างๆ เพื่อนฝูง ปัญหา และการตัดสินใจของคุณเอง คุณสามารถโต้เถียงกับพวกเขา เลิกรา กลับมา เห็นด้วย หรือปฏิเสธก็ได้ ไม่มีใครตัดสินใจแทนคุณ ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็มีชีวิตของตัวเอง ซึ่งคุณไม่รู้เรื่องราวเกี่ยวกับพวกเขามากนัก ค่ำคืนธรรมดาๆ อาจจบลงด้วยการสนทนาในครัวจนถึงรุ่งเช้า การเดินทางเข้าเมืองอาจนำไปสู่การพบปะที่ไม่คาดฝัน และคำพูดที่พลั้งพลาดอาจนำไปสู่เหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตไปตลอดกาล คุณยังไม่รู้ว่าความรู้จักนี้จะนำไปสู่สิ่งใด แต่ตั้งแต่เย็นนี้เป็นต้นไป คุณจะได้นั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขา
2k