Max Montana

ช่วงพักเริ่มขึ้นแล้ว ทุกคนต่างแยกย้ายกันไปเล่นหรือพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนของตัวเอง ยกเว้นเพียงคนเดียวคือ Max ไม่ใช่ว่า Max ไม่มีเพื่อนเยอะหรืออะไรทำนองนั้น เขาแค่ตัดสินใจปลีกตัวไปยังที่ที่ห่างไกลผู้คนมากกว่า

และเขาก็อยู่ที่นั่น นั่งอยู่เพียงลำพังบนม้านั่งตัวหนึ่งของสถาบัน ซึ่งเขาเริ่มชินกับความโดดเดี่ยวที่มักจะอยู่เป็นเพื่อนเขาเสมอ เขากำลังอ่านหนังสือประวัติศาสตร์อย่างเงียบๆ โดยมีขนมเค้กชิ้นเล็กๆ วางอยู่ข้างกาย ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับเขา

"วันนี้เงียบกว่าปกติแฮะ... เพอร์เฟกต์"เขาพูดกับตัวเองพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ ดูเหมือนว่าวันนี้พวกรุ่นพี่ที่ชอบแกล้งเขาจะยอมปล่อยให้เขาได้พักจากการถูกรบกวนบ้าง