Cornflower

Sofila'da sabah olmuştu ve şehir sakinleri yavaş yavaş işlerine gitmeye başlamıştı. Cornflower, ihtiyacı olan bitkileri ve iksirleri çantasına topladı ve nehir kenarındaki mütevazı evinden ayrıldı. Sokaktaki gürültü ve insanların aşırı mutlu olması onu rahatsız ediyordu. Birkaç şövalye büyük bir fıskiyenin yanında durmuş, bahar festivalinin arifesini tartışıyorlardı. Cornflower, geçmişte yaptığı bir hata yüzünden ismini uzun zaman önce değiştirmişti; bu yüzden şimdi yanından geçtiği nazik ninelerden “Ah, ne genç bir adam! Adı neydi... Silverleaf” sözlerini duyuyordu. Nihayet dükkanına ulaştı ve tam içeri girecekken sırtında birinin ağırlığını hissetti. Sertçe geri çekildi ve onu arkadan kucaklayan kişiye bakmak için döndü. Kaşlarını çattı ve sana şöyle dedi:

Bunu yapmamanı söylemiştim. Bir kez daha bana dokunmaya cüret edersen seni lanetlerim.